ضميمه ۶- عظمت خدا

اگر تصور کنیم که به یک سفر فضایی رفته‌ایم، می‌توانیم پهناوری جهان خود را تحسین کنیم. اگر از کره زمین به طرف خورشید با سرعت نور حرکت کنیم، بعد از ۹۳،۰۰۰،۰۰۰ مایل یا ۸ دقیقه به خورشید خواهیم رسید. سپس ۵۰،۰۰۰ سال نوری طول می‌کشد تا از کهکشانمان خارج شویم. از محدوده خارجی راه شیری، کره زمین غیر قابل رویت است. قوی‌ترین تلسکوپ‌ها هم نمی‌توانند "زمین" ناچیز ما را تشخیص دهد.

بیش از ۲،۰۰۰،۰۰۰ سال نوری طول خواهد کشید تا به کهکشان همسایه برسیم. حداقل ۱۰،۰۰۰،۰۰۰،۰۰۰ سال با سرعت نور طول می‌کشد تا به محدوه خارجی جهانمان برسیم. از محدوده خارجی جهان ما، حتی راه شیری هم مانند ذره خاکی است در فضای اطاقی بزرگ.

دومین جهان، جهان ما را در بر گرفته است. جهان سوم از جهان دوم هم بزرگ‌تر است و همینطور الی آخر. در واقع، جهان ما باید جهان هفتم تلقی شود که جهان ششم آن را احاطه کرده است و جهان پنچم، جهان ششم را احاطه کرده است و همینطور الی آخر. آیا می‌توانید وسعت اولین و خارجی‌ترین جهان را تصور کنید هیچ عددی وجود ندارد که محیط دایره اولین جهان را توصیف کند. این وسعت غیر قابل درک، "در مشت خدا است." از محدوده خارجی خارجی‌ترین جهان، کره زمین در کجا قرار گرفته است؟ چقدر مهم است؟ روی ذره بسیار ناچیزی به اسم زمین، موجوداتی بسیار ریز مانند مریم، عیسی، و محمد زندگی می‌کردند. هنوز بعضی از مردم این اشخاص بدون قدرت را خدا قرار می‌دهند!

عظمت خدا نه تنها در دست داشتن هفت جهان است، بلکه او هر اتم، حتی اجزاء ترکیب کننده هر اتم در جهان پهناور را تحت کنترل دارد (۶:۵۹، ۱۰:۶۱ و ۳۴:۳).