ضميمه ۳۷- احکام جزایی در اسلام

اگر دزدی هزار دلار از شما بدزدد، و او را بگیرند و زندانی کنند، چه نصیب شما می‌شود؟ اگر آن دزد زن و فرزندانی داشته باشد، جرم آنها چیست؟ چرا آنها باید از پدرشان محروم باشند؟

قرآن این مشکل را حل کرده است، همین‌طور مشکلات دیگر مربوط به روش‌های عدالت کیفری متداول در دنیای امروز.

برابری، قانون است [۱۷۹-۲:۱۷۸]

بر طبق عدالت کیفری قرآن، دزدی که به جرم سرقت هزار دلار از شما محکوم شده است، باید برای شما کار کند تا زمانیکه هزار دلاری که از دست داده‌اید، به‌علاوهٔ هرگونه خسارت و دردسری که این سرقت برای شما ایجاد کرده است را به‌طور کامل جبران کند. در عین حال، زن و فرزندان بیگناه دزد از حضور مرد خانواده محروم نمی‌شوند و نظام پرهزینهٔ زندان نیز حذف می‌شود. زندانی کردن مجازاتی ظالمانه و غیرانسانی است که ثابت شده برای هیچ‌یک از افراد درگیر فایده‌ای ندارد.

بر خلاف باور رایج، دست‌ دزد نباید قطع گردد. خدا را به خاطر رحمت او و معجزهٔ ریاضی‌اش در قرآن شکر می‌کنیم، زیرا اکنون می‌دانیم که دست دزد باید علامت‌گذاری شود. علامت‌گذاری دست دزد در آیه ۵:۳۸ ذکر گردیده است. مجموع شماره سوره و آیه می‌شود ۴۳=۳۸+۵ . در جای دیگری از قرآن که "دست بریده می‌شود" در آیه ۱۲:۳۱ است. در اینجا است که می‌بینیم زن‌ها یوسف را به قدری تحسین کردند که دست‌های خود را "بریدند". بدیهی است که دست‌هایشان را قطع نکردند؛ هیچکس نمی‌تواند این کار را انجام دهد. مجموع شماره سوره و آیه می‌شود ۴۳=۳۱+۱۲، یعنی همان مجموعی که در آیه ۵:۳۸ به دست آمد. این تاییدیه ریاضی است مبنی بر اینکه قانون قرآن امر به علامت گذاری دست دزد می‌کند، نه قطع کردن آن. تأییدیه ریاضی دیگر : ۱۹ آیه بعد از ۱۲:۳۱ دوباره "بریدن دست" را می‌بینیم. مجازات در اسلام بر پایه مساوات و فشار اجتماعی است (۲:۱۷۸؛ ۵:۳۸؛ ۲۴:۲).

در "حدیت و سنت" کفر آمیز آمده است که زنا کاری را که ازدواج کرده بوده، به‌عنوان مجازات، تا پای مرگ سنگسار کنید. این قانون خدا نیست. همانطور که در آیه ۲۴:۲ ذکر گردیده است، مجازات زناکاری، شلاق زدن در حضور عموم است؛ صد ضربه شلاق نمادین. همانطور که در بالا اشاره شده است، مجازات اساسی، فشار اجتماعی و رسوا کردن مجرم است. با شلاق زدن در ملاء عام، این هدف عملی می‌شود.

به خاطر ستمگری و بی‌عدالتی انسان، بسیاری از مردم حتی نمی‌توانند تصور کنند که این قانون قرآنی چه می‌گوید. در رابطه با قتل، قرآن به طور قطع محکومیت به مرگ را تشویق نمی‌کند (۲:۱۷۹). "آزاد برای آزاد، برده برای برده، و مؤنث برای مؤنث" (۲:۱۷۸). آنها این دستور واضح را قبول نمی‌کنند که مساوات باید حتما ً اجرا گردد- اگر زنی مردی را بکشد یا مردی زنی را بکشد، یا برده‌ای شخص آزادی را بکشد، یا شخص آزادی برده‌ای را بکشد، قاتل محکوم به مرگ نیست. قرآن ترجیح می‌دهد تا قاتل به خانواده مقتول، غرامت بدهد. کشتن قاتل نه مقتول را باز می‌گرداند و نه خانواده مقتول از اعدام کردن قاتل چیزی نصیبشان می‌شود. غرامت باید به اندازه‌ای کافی باشد که دیگران را از این عمل باز دارد. در اسلام (تسلیم) شخص مورد ظلم یا خانواده او قضاوت جنایت را به عهده دارند؛ آنها هستند که زیر نظر کسی که قرآن را می‌داند، تصمیم می‌گیرند که مجازات چه باشد.