ضميمه ۲۸- محمد وحى خدا را با دستهاى خود نوشت

اولین وحی «بخوان» بود، و شامل جمله «خدا به واسطه قلم می‌آموزد» (۴-۹۶:۱)، و دومین وحی «قلم» بود (۶۸:۱). تنها عمل قلم نوشتن است.

طلاب جاهل مسلمان دو قرن بعد از نزول قرآن نتوانستند مبارزه قرآن را مبنی بر آوردن چیزی مانند آن، درک کنند. آنها اصلا ً از انشاء ریاضی قرآن خبر نداشتند، و می‌دانستند که بسیاری از بزرگان ادب می‌توانستند آثاری مانند قرآن بیاورند. در واقع، بسیاری از این بزرگان ادب توانایی عرضه اثری ادبی به فصاحت قرآن را ادعا کردند. آخرین ادعا از ط‌ه حسین، نویسنده معروف مصری، بود.

طلاب نادان مسلمان سپس تصمیم گرفتند ادعا کنند که محمد مردی بی‌سواد بوده! آنها حساب کردند که این باعث می‌شود تا اثر ادبی فوق العاده قرآن واقعاً معجزه آسا جلوه کند. کلمه‌ای که برای نسبت دادن بی‌سوادی به محمد از آن استفاده کردند «امی» بود. با اظهار تأسف برای آن دسته از «طلاب»، معنای این کلمه «بدون کتاب» است، یا کسی که از هیچ کتاب آسمانی (تورات، انجیل، یا قرآن) پیروی نمی‌کند [به آیات ۲:۷۸؛ ۷۵، ۳:۲۰؛ ۶۲:۲ توجه کنید] ؛ معنی آن «بی‌سواد» نیست.

پیغمبر تاجر موفقی بود. «طلاب مسلمانی» که دروغ بی‌سوادی را جعل کردند، فراموش کردند که در زمان پیغمبر عدد وجود نداشته است؛ از حروف الفبا به عنوان اعداد استفاده می‌شد. به عنوان تاجری که هر روز با اعداد سرو کار دارد، پیغمبر می‌بایست الفبا را بداند، از ۱ تا ۱۰۰۰.

قرآن به ما می‌گوید که محمد قرآن را نوشت - معاصرین محمد گفته‌اند، «این‌ها افسانه‌های قدیمی است که او نوشته. آنها شب و روز برای او دیکته می‌شود» (۲۵:۵). شما نمی‌توانید به یک شخص بی‌سواد «دیکته» کنید. دشمنان پیغمبر که به او تهمت بی‌سوادی می‌زنند، از آیه ۲۹:۲۸ سوء استفاده می‌کنند که فقط به کتاب‌های قبلی ارتباط دارد.

در شب بیست و هفتم (۲۷) ماه رمضان سال ۱۳ قبل از هجرت، روح محمد، شخص اصلی، نه جسم، به بالاترین آسمان احضار شد و قرآن به او داده شد (۲:۹۷، ۱۷:۱؛ ۴۴:۳؛ ۱۸-۵۳:۱؛ ۵-۹۷:۱)‌. سپس فرشته جبرییل به محمد کمک کرد تا هر بار چند آیه از قرآن از روح محمد به حافظه او رها شود. پیغمبر آیاتی را که به فکرش رها می‌شد، می‌نوشت و به خاطر می‌سپرد. وقتی پیغمبر مرد، قرآن کامل را که با دست‌های خود نوشته بود، به ترتیب زمانی که وحی شده بود باقی گذاشت، همراه با دستوراتی خاص مبنی بر اینکه هر سوره در کجا قرار داده شود. دستورات الهی که به وسیله پیغمبر نوشته شده بود، طوری طراحی شده بود که ترکیب قرآن همانطور باشد که خدا برای آخرین کتابش برای دنیا در نظر داشت (۷۵:۱۷). مسلمانان اولیه قرآن را به صورت یک مجموعه در نیاوردند، تا زمان خلیفه راشد عثمان که کمیته‌ای تشکیل شد تا این وظیفه را به عهده بگیرد. برای جزییات کامل ضمیمه ۲۴ را بخوانید.