ضميمه ۲۴- تحريف کلام خدا

ضمیمه ۲۴

تحریف کلام خدا

از قرآن، آخرین کتاب آسمانی، ترجمهٔ دکتر رشاد خلیفه

وجود یک نظام ریاضی مافوق بشر در قرآن، این کتاب آسمانی را از هر لحاظ حفظ می‌کند و درستی یکایک پدیده‌های آن را ثابت می‌کند.

نوزده سال پس از وفات پیامبر برخی از نگارشگران دو شبه آیه به پایان سوره ۹، آخرین سوره‌ای که در مدینه نازل شد، گنجانیدند. شواهدی که در این پیوست گزارش شده، این شبه آیات را که مسلماً به دست بشر گنجانیده شده بود را حذف می‌کنند، قرآن را به اصالت اولیه‌اش بازمی‌گردانند، و با ارائه یک نمونه زنده نشان می‌دهند که کد ریاضی قرآن چگونه این کتاب را از کوچک‌ترین دست زدنی حفظ می‌کند، از قرار تنها چیزی که کد ریاضی قرآن آن را تکذیب می‌کند شبه آیه‌های (۱۲۹ - ۹:۱۲۸) است که می‌خواستند در پایان سوره ۹ بگنجانند.

بیگمان، ما این کتاب را فرو فرستاده‌ایم و بیگمان ما از آن محافظت خواهیم کرد. [۹: ۱۵]

قرآن آخرین کتاب خداست از اینرو خدا قول داده است که آن را به تمام و کمال حفظ کند. خدا ترکیبات بسیار پیچیده و حساب شده‌ای از لحاظ ریاضی در کتاب خود قرار داده تا ما یقین پیدا کنیم که قرآن یک کتاب آسمانی است، و او آن را به تمام و کمال حفظ خواهد کرد. شواهد عینی که در پیوست ۱ گزارش شده گواه آن هستند که هوشی بس تواناتر و برتر از آن انسان این نوشتار پیچیده‌ی ریاضی را در قرآن قرار داده است. کوچک‌ترین تحریف در آخرین کتاب خدا سرانجام به گونه‌ای چشمگیر مشخص می‌شود و معلوم می‌شود که با کتاب هماهنگ نیست. هر تغییری – در یکی از سوره‌ها، آیه‌ها، کلمات و حتی یک حرف به سادگی آشکار می‌شود.

نوزده سال پس از مرگ محمد پیامبر خدا در زمان حکومت “عثمان”، هیئتی از نگارشگران انتخاب شدند تا نسخه‌هایی از قرآن را برای پخش رونویسی کنند و به سرزمین‌های تازه مسلمان بفرستند. قرار بود که این نسخه‌ها از روی نسخه‌ی اصلی قرآن که به دست محمد نوشته شده بود رونویسی شوند (پیوست ۲۸).

نظارت این هیئت به عهده عثمان بن عفان، علی بن ابی طالب، زید بن ثابت، أبی بن کعب، عبدالله بن الزبیر، سعید بن العاص، عبدالرحمن بن الحارث بن هشام بود. و البته شخص پیامبر تمام قرآن را به همان ترتیبی که بر او وحی شده بود نوشته بود پیوست (۲۳) و مشخص کرده بود که هر سوره و هر آیه بنا بر دستور خدا کجا و چگونه باید قرار گیرد. آخرین سوره‌ای که وحی شد سوره‌ی نهم بود که در مدینه نازل شد؛ فقط سوره ۱۱۰، که سوره‌ای بسیار کوتاه است، پس از سوره ۹، در منا نازل شد.

سرانجام، هیئت نگارشگران به سوره‌ی نهم رسیدند و آن را در جای درست خود قرار دادند. یکی از نگارشگران پیشنهاد کرد که دو آیه به احترام پیامبر به آن افزوده شود. بیشتر نگارشگران موافقت کردند. علی سخت برآشفت و شدیداً مخالفت کرد. او مصرانه عقیده داشت که نباید در کلام خدا که به دست آخرین پیامبرش نوشته شده است کوچک‌ترین تغییری داد.

این اعتراض علی در بسیاری از مأخذ مستند به ثبت رسیده است ولی من در اینجا به یک مأخذ قدیمی اشاره می کنم: الاتقان فی علوم القرآن نوشته جلال الدین السیوطی، نشر الازهریة، قاهره مصر، ۱۳۱۸ قمری، صفحه ۵۹ [ به کادر ۱ نگاه کنید]

ترجمه: از علی پرسیدند چرا در خانه نشسته‌ای و بیرون نمی‌آیی؟” گفت “چیزی به قرآن اضافه کرده‌اند و من عهد کرده‌ام تا قرآن پاکسازی نشود، ردای خود را بر تن نکنم، جز برای نماز جمعه.” [ کادر ۱]

ابعاد هولناک این جنایت را می‌توان با نگاهی به عواقب آن دریافت:

(۱) عثمان ترور شد و علی به عنوان خلیفه چهارم منصوب شد.

(۲) جنگی ۵۰ ساله بین خلیفه جدید و حامیانش از یک طرف و تحریف‌کنندگان قرآن توسط مسلمانان از طرف دیگر درگرفت.

(۳) علی به شهادت رسید و سرانجام خانواده‌اش، خانواده پیامبر، به جز برخی از زنان و کودکان، کشته شدند.

(۴) این فاجعه در نبرد ننگین کربلا به اوج خود رسید، جایی که پسر علی، حسین، و خانواده‌اش قتل عام شدند.

(۵) مسلمانان به مدت ۱۴۰۰ سال از قرآن خالص و بدون تحریف محروم شدند.

سرانجام تحریف کنندگان قرآن در این جنگ پیروز شدند و آنچه رسماً در تاریخ به ثبت رسید عقاید و دیدگاه کسانی است که در جنگ پیروز شدند. مسلماً دشمنان خدا به خواست خدا به این پیروزی ظاهری دست یافتند. دو دهه پس از فوت پیامبر، مشرکانی که در فتح مکه از پیامبر شکست خورده بودند (۶۳۲ پس از میلاد) دوباره به شرک بازگشتند. جای بسی شگفتی است که این بار شخص پیامبر را معبود خود قرار دادند. واضح است که چنین مشرکانی لیاقت قرآنی خالص را نداشتند. از اینرو مومنان راستینی که برای پاکسازی قرآن تلاش کردند به شهادت رسیدند، و پیروزی ظاهری نصیب تحریف کنندگان کلام خدا شد.

پس از این جنگ طولانی و ویرانگر، مروان بن حکم، اولین خلیفه زمان صلح بود (متوفی به سال ۶۵ قمری / ۶۸۴ میلادی) یکی از اولین کارهای او این بود که نسخه‌ی اصل قرآن را که پیامبر با دقت فراوان با دست خود نوشته بود از بیم بروز درگیری‌های تازه نابود کرد [نگاه کنید به علوم القرآن، اثر احمد فون دنفر، بنیاد اسلامی، لایسستر بریتانیای کبیر؛ ۱۹۸۳ صفحه ۵۶]. سوالی که در ذهن یک فرد باهوش مطرح می‌شود این است: اگر نسخه اصل قرآن با قرآنی که در آن زمان در دست مردم بود یکسان بود، پس چرا مروان بن حکم باید آن را از میان می‌برد؟!

با بررسی کهن‌ترین متون و مأخذ اسلامی متوجه می‌شویم که در صحت ۱۲۹- ۹:۱۲۸ همیشه شک بوده است. برای نمونه در حدیث معروف بخاری و الاتقان معروف السیوطی چنین می‌خوانیم که چندین شاهد به صحت یکایک آیه‌های قرآن شهادت دادند، به استثنای آیه‌های ۱۲۸ و ۱۲۹ سوره ۹ که نزد خزیمه بن ثابت انصاری یافت شد و نزد غیر او نبود و چون بعضی از مردم علت این استثنای نابجا را پرسیدند، یک نفر حدیثی ساخت که اظهار می‌داشت "شهادت خزیمه با شهادت دو نفر برابر است!!!"

با کمال شگفتی در تمام نسخه‌های کهن قرآن گزارش شده است که شبه آیات (۱۲۹- ۱۲۸: ۹) از آیات “مکی” هستند [ به کادر ۲ نگاه کنید].

در عنوان سوره ی نهم در یک قرآن متداول و مورد قبول عامه مشاهده می شود که این سوره از سوره های مدنی است؛ ” به استثنای دو آیه آخر؛ که مکی است”!!! [ کادر ۲]

چگونه ممکن است این آیه‌های “مکی” نزد خزیمه یافت شوند که از تازه مسلمانان مدینه بود؟! چگونه ممکن است که سوره‌ای مدنی شامل آیات مکی باشد، در صورتیکه همه متفق القولند که پس از هجرت پیامبر از مکه تمام آیات، “مدنی” هستند؟؟!! به رغم استدلال‌های فوق و تناقض‌هایی که در رابطه با شبه آیات ۱۲۹- ۱۲۸: ۹ دیده می‌شود، هیچ کس جرأت نداشت درستی آن‌ها را مورد سوال قرار دهد اما کشف رمز ریاضی قرآن در سال ۱۹۷۴ طلیعه‌ی عصر جدیدی بود که در آن درستی هر پدیده‌ای در قرآن ثابت شد (پیوست ۱).

از قرار معلوم، افزودن دو شبه آیه به قرآن چنین پیامدهایی داشت:

(۱) نشان دادن عملکرد اصلی سیستم ریاضی قرآن، و 

(۲) ایجاد معجزه‌ای شگفت‌انگیز در نوع خود، و 

(۳) تشخیص مؤمنان واقعی از منافقان (آنها از سنت‌ها پیروی می‌کنند).

«رسولی از میان شما به سوی شما آمده است که نمی‌خواهد سختی به شما برسد و به شما اهمیت میدهد و نسبت به مؤمنان رئوف و مهربان است. اگر روی برگردانند، بگو: «خداوند من را بس است، معبودی جز او نیست». من به او اعتماد کردم. او پروردگار عرش بزرگ است.» [ کادر ۳]

شواهد فیزیکی

[۱] اولین ناهماهنگی در کد قرآن که به خاطر شبه آیات ۱۲۹ – ۹:۱۲۸ پدید آمد هنگامی ظاهر شد که دیدیم شمارش واژه “الله” در قرآن به ۲۶۹۹ رسیده است و این در صورتی مضرب نوزده است که یکی از آن کم شود. در پایین هر صفحه از این ترجمه نوشته شده که چند واژه “الله” از اول قرآن تا آن صفحه وجود دارد. و حاصل جمعی که در آخرین صفحه نوشته شده نشان می دهد که جمعاً (۲۶۹۸ ) ۱۹ × ۱۴۲ واژه “الله” در قرآن وجود دارد، زیرا شبه آیات ( ۱۲۹ – ۹:۱۲۸ ) پاکسازی شده اند.

[۲] حاصل جمع شماره آیه هایی که واژه “الله” در آنها آمده ( ۱۱۸۱۲۳) یا ( ۶۲۱۷ × ۱۹) است. یعنی اگر شماره همه آیه هایی را که واژه “الله” در آنها آمده با هم جمع کنیم عدد فوق بدست میآید. اگر شبه آیه ۱۲۹ : ۹ را نیز بحساب می آوردیم این پدیده از میان می‌رفت.

[۳] همانطور که در پایان سوره ی نهم در این ترجمه نشان داده شده است واژه “الله” جمعاً ۱۲۷۳ بار تا پایان سوره ۹ آمده است که این عدد مضرب نوزده است ۱۹×۶۷ اگر شبه آیات ( ۱۲۹ – ۹:۱۲۸ ) را در محاسبه بگنجانیم، حاصل جمع به ۱۲۷۴ می رسد که مضرب نوزده نیست.

[۴] از آیه ای که اولین حروف مقطع در آن آمده ” ا . ل .م ” در (۲:۱ تا آیه ای که آخرین حروف مقطع در آن آمده ” نون” در (۶۸:۱)، ۲۶۴۱ = ( ۱۳۹× ۱۹ ) واژه “الله” وجود دارد. از آنجا که نوشتن فهرست سوره هایی که خارج از بخش حروف مقطع هستند آسانتر است، جدول ۱ نشان می د دهد که واژه “الله” جمعاً ۵۷ بار در این بخش از قرآن آمده است. ۲۶۹۸ واژه “الله” در قرآن وجود دارد اگر ۵۷ را از آن کم کنیم، ۲۶۴۱ بدست می آید که مضرب نوزده است ( ۱۳۹× ۱۹ =۲۶۴۱ = ۵۷ – ۲۶۹۸ ) ، یعنی از آیه ای که اولین حروف مقطع را دارد تا آیه ای که آخرین حروف مقطع را دارد جمعاً ۲۶۴۱ واژه “الله” وجود دارد اگر آنچه را بشر گنجانیده یعنی شبه آیات ۱۲۹ ، ۹:۱۲۸ را در محاسبه بگنجانیم تعداد واژه “الله” در بخشی که حروف مقطع نیز دارد، به ۲۶۴۲ می رسد که مضرب ۱۹ نیست.

[5] سوره 9 سوره‌ای بدون پاراف است و اگر به 85 سوره بدون پاراف نگاه کنیم، متوجه می‌شویم که کلمه "خدا" در 57 تا از این سوره‌ها آمده است، 19x3. تعداد کل آیات در سوره‌هایی که کلمه "خدا" در آنها آمده است 1045 است، 19x55. اگر ۱۲۹- ۱۲۸: ۹ را هم در نظر بگیریم، آیاتی که حاوی کلمه "خدا" هستند، 1 واحد افزایش می‌یابد.

[6] کلمه "خدا" از بسم الله جا افتاده (سوره 9) تا بسم الله اضافی (سوره 27) در 513 آیه، 19x27، در 19 سوره تکرار شده است (جدول 2). اگر آیات دروغین ۱۲۹- ۱۲۸: ۹ را هم در نظر بگیریم، تعداد آیات حاوی کلمه "خدا" 514 می‌شود و این پدیده از بین می‌رود.

[۷] واژه “اله” که “خدا” معنی می دهد در ۹:۱۲۹ دیده میشود این واژه جمعاً ۹۵ بار ( ۱۹ × ۵) در قرآن آمده است، اگر شبه آیات ۱۲۹, ۱۲۸ : ۹ را در محاسبات بگنجانیم یکی به آن اضافه می شود، و ۹۶ واژه “اله” خواهیم داشت.

جدول ۱: بسامد کلمهٔ «خدا» خارج از بخش دارای حروف مقطعه

جدول ۲: کلمهٔ «خدا» از بسملهٔ جامانده تا بسملهٔ اضافه.

[۸] فهرست لغات قرآن نشان می دهد که ۱۱۶ واژه “رسول” در قرآن آمده است. یکی از این واژه ها در شبه آیه ۹:۱۲۸ دیده میشود. با حذف این شبه آیه، ۱۱۵ واژه “رسول” باقی می ماند. رسول دیگری که در این محاسبه بحساب نمی آید رسولی است که در ۱۲:۵۰ از او صحبت شده زیرا در آنجا این کلمه به “رسول فرعون” اشاره دارد، نه رسول خدا. بنابراین واژه رسول ۱۱۴ بار ( ۶× ۱۹) برای “رسول خدا” بکار برده شده است.

[۹] واژه دیگری که فوق العاده مهم است و در شبه آیات ۱۲۹ – ۹:۱۲۸ نوشته شده است واژه “رحیم” ( بخشایشگر است این واژه در قرآن انحصاراً بعنوان یکی از نامهای خدا بکار رفته است و پس از آنکه رحیم را که در ۹:۱۲۸، به پیامبر عطف کرده اند حذف کنیم جمعاً ۱۱۴ بار این واژه در قرآن آمده است ( ۶ × ۱۹ = ۱۱۴). به استناد آیات قرآن ( ۷:۱۸۸ ) (۱۰:۴۹) ( ۷۲:۲۱ ) پیامبر هرگز قدرتی نداشته و ندارد که بتواند دیگران را مورد بخشایش قرار دهد.

[۱۱] فرمان قرآنی “قل” (بگو) ۳۳۲ بار در قرآن آمده است. واژه “قالو” (گفتند) نیز ۳۳۲ بار در قرآن آمده است. از آنجا که واژه “قل” (بگو) در شبه آیه ۹:۱۲۹ دیده میشود افزایش آن این پدیده ی برجسته را در قرآن از میان می برد.

[۱۲] قرآن دارای ۶۲۳۴ آیه ی شماره دار و ۱۱۲ آیه ی بدون شماره ( بسم الله الرحمن الرحیم ) است. پس قرآن جمعاً دارای ۶۳۴۶ آیه است ( ۳۳۴ × ۱۹). شبه آیات ۱۲۹ – ۹:۱۲۸ این رابطه های حساس قرآنی را از میان می برند.

[۱۳] علاوه بر آنچه درباره تعداد واژه ها در بالا گفته شد، شبه آیات (۱۲۹ ،۹:۱۲۸) برخی از رابطه هایی را که از لحاظ ریاضی در قرآن وجود دارد از میان می برند. وقتی تعداد آیات هر سوره را با شماره یکایک آیه های آن سوره جمع کنیم

( ۱ + ۲ + ۳ + … +n )

تعداد آیات را با حرف n نشان می دهیم – و شماره هر سوره را اضافه مکنیم، حاصل جمع آن در تمام قرآن ۳۴۶۱۹۹ ، یا ۱۹×۱۹×۹۵۹ است. این پدیده درستی یکایک آیات قرآن را تصدیق می کند، و ثابت کند که شبه آیات ۹:۱۲۸ و ۹:۱۲۹ در قرآن جایی ندارند. جدول ۳ محاسباتی را که در بخش ۱۳ انجام شد به اختصار نشان میدهد، شبه آیات ۱۲۹- ۹:۱۲۸ این پدیده را غیر ممکن می کنند.

[۱۴] اگر همان محاسباتی را که در بخش ۱۳ انجام دادیم فقط با ۸۵ سوره ای که حرف یا حروف مقطع ندارند ( که سوره ۹ نیز جزء آنهاست انجام دهیم، بازهم از حاصل آنها عددی بدست آید که مضرب ۱۹ است. از حاصل جمع تمام سوره هایی که حروف مقطع ندارند ،(۱۵۶۰۶۶ یا ۸۲۱۴ × ۱۹) بدست می آید این نتیجه به این واقعیت بستگی دارد که سوره ۹، ۱۲۷ آیه داشته باشد نه ۱۲۹ آیه، نمودار این بسامد در جدول ۴ نشان داده شده است. شبه آیه ها، این رابطه ی حساس را که میان سوره هاست از میان می برند.

[۱۸] اگر محاسباتی را که در بخش های ۱۶ و ۱۷ انجام شد از (۹:۱) که بسم الله ندارد تا ۷۴:۳۰ که عدد ۱۹ در آن آمده انجام شود، می بینیم که جمع کل ۲۰۷۶۷۰ یا ( ۱۰۹۳۰ × ۱۹ ) خواهد شد (جدول ۷). سوره ۹ باید ۱۲۷ آیه داشته باشد.

[۲۰] بدعت گذاران می خواستند ما باور کنیم که سوره نهم ۱۲۹ آیه دارد عدد ۱۲۹ به ۹ ختم می شود. اینک بیایید ببینیم که اولین سوره و آخرین سوره ای که تعداد آیات آنها به ۹ ختم میشود کدام سوره ها هستند. آنها عبارتند از سوره ۱۰ و سوره ۱۰۴ . اگر شماره سوره ها و آیه ها و حاصل شماره آیه ها را از جمع سوره ۱۰ تا سوره ۱۰۴ جمع کنیم، عدد ۲۳۶۵۵ بدست می آید که مضرب ۱۹ است ( ۱۲۴۵×۱۹). اقلام ریز آن در جدول ۹ نشان داده شده است.

اگر سوره ۹ را با تعداد غلط آیاتش ۱۲۹ در محاسبه بگنجانیم نه تنها تعداد ،آیات، بلکه حاصل جمع آنها را نیز دیگرگون میکند – در آنصورت حاصل تعداد آیات ۷۵۶ = ۱۲۹ + ۶۲۷ جمع می شد، و جمع کل، ۲۳۶۵۵ نمیشد – و رابطه هایی که بصورت رمز میان آنها وجود دارد از میان می رفت. ( جدول ۹).

[۲۳] اینک همان محاسباتی را که در بخشهای ۲۱ و ۲۲ برای “۱” انجام دادیم برای همه ۲ها، ۸ ها، و ۹ ها در قرآن انجام میدهیم همانطور که در جدول ۱۱ نشان داده شده است حاصل جمع تمام ۲ ها، ۸ ها، و ۹ ها (۳۳۸۲ ) ، یا (۱۹×۱۷۸) است. حاصل جمع تمام ۱ها ، ۲ها ، ۸ها و ۹ها در قرآن (۵۹۲۸ = ۳۳۸۲ + ۲۵۴۶ )، یا ۳۱۲ × ۱۹ است.

در این پدیده ی قابل توجه تک تک آیه های قرآن و تک تک ارقامی را که در اعداد ۱۲۸ و ۱۲۹ هست بررسی کرده ایم از آنجا که ۱۲۸ و ۱۲۹ جمعاً ۶ رقم است اگر این دو شبه آیه غیر الهی را نیز در محاسبه بگنجانیم جمع کل این ارقام در قرآن به ( ۵۹۳۴ = ۶ + ۵۹۲۸ ) می رسد که مضرب نوزده نیست.

[۲۴] از حاصل جمع ارقام آیه ها ( از ۱ تا ۹ ) در ۸۵ سوره ای که حرف مقطع ندارند از جمله سوره ۹ که ۱۲۷ آیه دارد، (۲۷۰۷۵) یا ( ۷۵ × ۱۹ × ۱۹ ) بدست می آید.

[۲۵] از حاصل جمع ارقام آیه ها و سوره های قرآن عددی بدست می آید که مضرب ۱۹ است، مشروط بر آنکه تعداد درست آیات سوره ۹، یعنی ۱۲۷ را در محاسبه حساب کنیم برای اینکار فهرستی از ۱۱۴ سوره قرآن و تعداد آیات هر سوره تهیه کنید. ارقام هر یک از سوره ها را با هم جمع کنید.

مثلا، حاصل جمع ارقام عدد ۱۰= ۱، عدد ۱۱= ۲، عدد ۱۲= ۳ عدد ۹۹ = ۱۸ ، تا آخر. عددی که از حاصل جمع ارقام تمام سوره ها بدست می آید ۹۷۵ میباشد. همین کار را برای تعداد آیات هر سوره انجام دهید، برای نمونه سوره دوم قرآن ۲۸۶ آیه دارد، حاصل جمع ارقام عدد ۲۸۶ ( ۱۶= ۲ + ۸ + ۶ ) است ، حاصل جمع ارقام آیات سوره نهم (۱ + ۲ + ۷ = ۱۰) است. از حاصل جمع ارقام تعداد آیات در ۱۱۴ سوره قرآن عدد ۹۰۶ بدست می آید. بنابراین ، حاصل جمع کل سوره ها و تعداد آیات ۱۸۸۱، است که مضرب ۱۹ است ( ۹۹× ۱۹ = ۱۸۸۱= ۹۰۶ + ۹۷۵)، طبیعتاً، اگر سوره ی نهم ۱۲۹ آیه داشت این مشاهدات امکان پذیر نبود، جدول ۱۲ این محاسبات را به اختصار نشان می دهد.

[۲۹] چون سوره ۹ از سوره های فرد قرآن است و تعداد آیات آن نیز فرد است اینک تمام سوره های فرد را که تعداد آیاتشان نیز فرد است بررسی میکنیم در این محاسبه ۲۷ سوره خواهیم داشت :

1, 9, 11, 13, 15, 17, 25, 27, 29, 33, 35, 39, 43, 45, 57, 63, 81, 87, 91, 93, 97, 101, 103, 105,107, 111 ، 113

تعداد آیات این سورهها بترتیب عبارتند از :

7, 127, 123, 43, 99, 111, 77, 93, 69, 73, 45, 75, 89, 37, 29, 11, 29, 19, 15, 11, 5, 11, 3, 5, 7, 5 ، 5

آیه حاصل جمع شماره این سوره ها و تعداد آیات آنها ۲۷۷۴ یا ۱۴۶×۱۹ است. گفتنی است که اگر تعداد آیات سوره ۹ را ، به غلط ۱۲۹ آیه فرض کنیم، این معجزه ناپدید خواهد شد.

[۳۰] تعداد درست آیات سوره ی نهم ۱۲۷ است که این یک عدد اول است – عدد اول ، عددی است که جز به خودش و به عدد ۱ به هیچ عدد دیگری تقسیم نمیشود اینک تمام سوره هایی را که تعداد آیاتشان، عدد اول است بررسی میکنیم این سورهها عبارتند از: ۱ ، ۹، ۱۳ ، ۳۳ ، ۴۳ ، ۴۵ ، ۵۷ ، ۶۳، ۸۱ ، ۸۷ ، ۹۳، ۹۷، ۱۰۱ ، ۱۰۳ ، ۱۰۵ ، ۱۰۷ ، ۱۱۱ و ۱۱۳ تعداد آیات این سوره ها بترتیب عبارتند از ۷ ، ۱۲۷ ، ۴۳ ، ۷۳، ۸۹ ، ۳۷ ، ۲۹ ، ۱۱ ، ۲۹ ، ۱۹ ، ۱۱ ، ۵ ، ۱۱ ، ۳ ، ۵ ، ۷ ، ۵ و ۵ اگر ارقام این سوره ها را با هم جمع کنید عدد ۱۳۷ بدست می آید، و اگر ارقام آیه ها را با هم جمع کنید عدد ۱۲۹ بدست می آید. جمع کل آنها ( ۲۶۶ = ۱۲۹ + ۱۳۷ ) یا ۱۴× ۱۹ است.

[۳۱] تحریف کنندگان دو شبه آیه به پایان سوره ، ۹ افزودند و همین باعث شد که تعداد آیات این سوره ، ۱۲۹ شود. از آنجا که عدد ۱۲۹ یک عدد ۳ رقمی است و بر ۳ قابل تقسیم است به سوره هایی که تعداد آیاتشان بر ۳ قابل تقسیم است و ۳ رقمی هستند نگاه میکنیم شش سوره دارای این ویژگی است. حاصل جمع شماره این شش سوره ۷۱ ، و حاصل جمع تعداد آیات آنها ۷۶۵ است، جمع کل آنها ( ۸۳۶ = ۷۶۵ + (۷۱ ) یا ( ۱۹ × ۴۴ ) است. جدول ۱۶ این داده ها را نشان میدهد اگر سوره ۹ دارای ۱۲۹ آیه می بود در این جدول قرار می گرفت، و این پدیده از میان می رفت.

[۳۵] تمام سورههایی را که تعداد آیاتشان عددی است که دارای 1 و 2 میباشند بررسی کردیم اینک تمام سوره هایی را بررسی کنیم که تعداد آیات آنها عددی است که با ۱ شروع می شود. ۳۰ سوره دارای این ویژگی است سوره های :

4, 5, 6, 9, 10, 11, 12, 16, 17, 18, 20, 21, 23, 37, 49, 60, 61, 62, 63, 64, 65, 66, 82, 86, 87, 91, 93, 96, 100 ،101

تعداد آیات آنها بترتیب :

جدول ۳: رمزگذاری ریاضی سوره‌ها و آیه‌های قرآن، بر پایهٔ «۱۹»

176, 120, 165, 127, 109, 123, 111, 128, 111, 110, 135, 112, 118, 182, 18, 13, 14, 11, 11, 18, 12, 12, 19, 17, 19, 15, 11, 19, 11 ، 11

جدول ۴: رمزگذاری ریاضی ۸۵ سورهٔ بدون حروف مقطعهٔ قرآن.

است، حاصل جمع آیه های این 30 سوره  (1 + 2 + 3 + … + n) 126122 یا ( 19×6638 ) است.

اگر سوره ی نهم ۱۲۹ آیه میداشت حاصل آن ( ۱۲۶۳۷۹ = ۱۲۹ + ۱۲۸ + ۱۲۶۱۲۲ ) می شد، که مضرب ۱۹ نیست.

جدول ۵: سوره‌های بدون حروف مقطعه و آیه‌هایشان از ابتدا تا سورهٔ ۹

[۳۷] سوره ۹ دارای ۱۲۷ آیه می باشد، و (۹) + (۷ + ۲ + ۱ ) میشود ۱۹ ، سه سوره دیگر در قرآن وجود دارد که جمع ارقام شماره سوره ۹ می شود و جمع ارقام تعداد آیاتشان ۱۰ میشود. این سوره ها عبارتند از سوره ۹ سوره ۴۵ ،سوره ۵۴ و سوره ۷۲ ، هریک از آنها بترتیب دارای ،۱۲۷ ، ۳۷، ۵۵ و ۲۸ آیه است. در این چهار سوره جمعاً ،۲۴۷ (۱۳×۱۹ ) آیه وجود دارد. اگر سوره ۹ دارای ۱۲۹ آیه بود، سرآغاز این جدول نبود. به جدول ۲۱ نگاه کنید.

جدول ۶: سوره‌های بدون حروف مقطعه و آیه‌هایشان از بسملهٔ جامانده (سورهٔ ۹) تا پایان قرآن

[۳۸] اگر طبق ادعای تحریف کنندگان، سوره ۹ دارای ۱۲۹ آیه می بود در آنصورت فقط یک سوره ی دیگر بود که جمع ارقام شماره سوره ۹، می شد، و جمع ارقام شماره آیاتش ۱۲ میشد و آن سوره ی ۲۷ است. همانطور که در جدول ۲۲ نشان داده شده ، اگر سوره ۹ دارای ۱۲۹ آیه باشد مجموعه ای خواهیم داشت که با رابطه هایی که بصورت رمز در قرآن وجود دارد هماهنگی ندارد.

وقتی ۱۱۴ را با ۱۱۶۱ جمع می کنیم، و ۲ تا از آن کم میکنیم ۱۲۷۳ یا ۶۷ × ۱۹ بدست می آید. این حاصل جمع را با آن حاصل که در بخش ۴۴ جمعی گزارش شده مقایسه کنید، از ۹ سوره ای که فهرست آن در جدول ۲۷ آمده، کدامیک دارای ۲ آیه اضافی است؟ جواب این پرسش در بخش ۴۴ داده شده است.

جدول ۷: سوره‌ها و آیه‌ها از بسملهٔ جامانده تا 74:30.

بعنوان سوره ای ناموزون مشخص می شود؛ ومعلوم می شود که شبه آیه ها در آن گنجانیده شده اند. حاصل جمع سوره ها و آیه هافقطدر صورتی به ۱۹ قابل تقسیم است که سوره ۹ از این محاسبه حذف شود. پس از حذف سوره ۹ عدد بدست آمده ، ۱۲۷۳ ، یا ۶۷ × ۱۹ است که این همان عددی است که در بخش ۴۳ ، پس از حذف ۲ شبه آیه بدست آمد، این پدیده ی بسیار جالب ثابت میکند که سوره ۹ نمی تواند دارای آیه ای به شماره ۱۲۸ باشد.[۴۵] سوره ۹ از سوره هایی است که حرف مقطع ندارد و دو آیه ی آخر آن آیات ۱۲۶ و ۱۲۷ است. پس بیایید به ۸۵ سوره ای نگاه کنیم که حرف مقطع ندارند، و شماره ی دو آیه ی آخر آنها را با هم جمع کنیم. برای مثال، آیه ی آخر سوره ۱، آیه ۶ و آیه ۷ میباشند که حاصل آنها ۱۳ است ( ۱۳ = ۷ + ۶) سوره بعدی حرف مقطع ندارد سوره ۴ است؛ دو آیه ی آخر این سوره آیات ۱۷۵ و ۱۷۶ میباشند که حاصل جمع آنها ۳۵۱ است( ۳۵۱ = ۱۷۶ + ۱۷۵ ) دو آیه ی آخر همه سوره هایی را که حرف مقطع ندارند به همین شکل با هم جمع میکنیم نمودار آن در جدول ۲۹ نشان داده شده است،بنابراین تصدیق میشود که دو آیه ی آخر سوره ۹، آیات ۱۲۶ و ۱۲۷ می باشند.

جدول ۸: آیه‌هایی که جمع ارقامشان ۱۰ می‌شود، از 9:1 تا 27:29.

286, 200, 176, 120, 165, 206, 127, 109, 123, 111, 128, 111, 110, 135, 112, 118, 227 ،182

اگر آخرین رقم تمام این آیه ها را با هم جمع کنیم، ۷۶ ، یا (۱۹ × ۴ ) بدست می آید

جدول ۹: همهٔ سوره‌هایی که تعداد آیاتشان به «۹» ختم می‌شود.

6 + 0 + 6 + 0 + 5 + 6 + 7 + 9 + 3 + 1 + 8 + 1 + 0 + 5 + 2 + 8 + 7 + 2 =76= 19 x 4

جدول ۱۱: شمارش ارقام سازندهٔ ۱۲۸ و ۱۲۹ در کل قرآن.

اگر سوره ۹ دارای ۱۲۹ آیه می بود آخرین رقم تعداد آیات آن بجای اینکه ۷ باشد ۹ میشد و حاصل جمع ارقام آخر بجای ۷۶، ۷۸ می شد و این پدیده از میان میرفت.

[۴۸] اینک به فهرست سورههایی که در بخش ۴۷ آمده نگاه میکنیم از آنجا که تعداد آیات سوره ۹ ، فرد است آیاتی را که شماره آنها فرد است بررسی می کنیم. هشت سوره وجود دارد که تعداد آیات آنها سه رقمی و فرد است : سوره های :

6 , 9 , 10 , 11 , 12 , 17, 20 ، 26

جدول ۱۰: شمارش همهٔ ۱‌ها در ۸۵ سورهٔ بدون حروف مقطعه.

تعداد آیات آنها عبارتند از :

165 , 127, 109 , 123 , 111, 111 , 135 & 227

جدول ۱۲: جمع ارقام همهٔ شماره‌های سوره‌ها و آیه‌ها در کل قرآن.

آخرین ارقام این آیات بترتیب عبارتند از :

جدول ۱۳: حاصل‌ضرب جمع ارقام سوره‌ها و آیه‌های قرآن.

5 , 7, 9 , 3 , 1 , 1 , 5 & 7

جدول ۱۴: همان داده‌های جدول ۱۲، اما فقط برای سوره‌های فردشماره.

و حاصل جمع این ارقام ( ۳۸ ) یا ( ۱۹ × ۲ ) است ،آشکارا، اگر سوره ۹ دارای ۱۲۹ آیه می بود، آخرین رقم آن ۹ بود نه ۷ و حاصل جمع آخرین ارقام ۴۰ می شد، که مضرب ۱۹ نیست، اقلام ریز این داده ها در جدول ۳۱ نشان داده شده است. پس هر چه بیشتر به آخرین رقم تعداد آیات توجه میکنیم به نکات گسترده تری پی می بریم.

جدول ۱۵: رمزگذاری ریاضی همهٔ سوره‌هایی که ۱۲۷ آیه یا کمتر دارند.

[۵۰] بیایید با همان سه سوره ای که در بخش ۴۹ به آن اشاره شد به محاسبه ادامه دهیم. این سوره ها، تنها سوره هایی هستند که شماره آنها فرد است مانند سوره (۹) و تعداد آیاتشان نیز مانند سوره (۹) فرد است، و سه رقمی هستند (مانند سوره ۹).همانطور که در جدول ۳۲ نشان داده شده است تعداد آیات این ۳ سوره عبارتند از ۱۲۷، ۱۲۳ و ۱۱۱ اگر همه ی این ارقام را با هم جمع کنید، (۱۹ = ۱ + ۱ + ۱ + 3 + ۲ + ۱ + 7 + ۲ + ۱ ) بدست می آید.روشن است که این پدیده به این حقیقت ثابت شده بستگی دارد که سوره ۹ دارای ۱۲۷ آیه باشد. اگر سوره ۹ دارای ۱۲۹ آیه می بود، از حاصل جمع ارقام تنها سوره هایی که در قرآن دارای این ویژگی هستند چنین بدست می آمد :

( ۲۱ = 1 + 1 + 1 + 3 + ۲ + ۱ + ۹ + ۲ + ۱) به بیان دیگر رابطه هایی را که بصورت رمز ریاضی در میان آنها وجود دارد از میان می برد.

اینک محاسبه ای را که در جدول ۳۵ انجام شد، با تعداد صحیح آیات سوره ۹ یعنی ۱۲۷، از سر میگیریم. همین باعت میشود که جمع کل، ۳۴۴۸۵، یا ( 19×1815 ) بشود ، به جدول ۳۶ نگاه کنید.

اگر شماره ۱۲۹ را که در سوره ۹ باطل است کنار بگذاریم آنگاه فقط یک سوره در قرآن وجود دارد که شماره سوره فرد است و تعداد آیاتش به ۳ قابل تقسیم است و به ۹ ختم میشود – سوره ۱۵ ، اینک به این نتیجه می رسیم:

جدول ۱۶: همهٔ سوره‌هایی که تعداد آیاتشان سه‌رقمی و بخش‌پذیر بر ۳ است.

[۵۷] پس از محاسبات گسترده ای که با اعداد و ارقام انجام دادیم اینک به بررسی چند کلمه و حرف در شبه آیات ۱۲۹،۱۲۸ سوره ۹ می پردازیم.آخرین عبارت در آیه ۹:۱۲۷ کافران را بعنوان “لایفقهون” ( کسانی که نمی فهمند ) وصف میکند، پس آخرین حرف در سوره ۹، “ن” ( نون ) است.به ادعای تحریف کنندگان آخرین آیه ی این سوره ، ۱۲۹، است و آخرین حرف آن “م” ( میم ) است. زیرا آخرین واژه بدعت نهاده شده “عظیم” است.اینک بیایید به اولین و آخرین حرف هر سوره از اول قرآن تا آخر سوره ۹ نگاه کنیم و ابجد آنها را حساب کنیم جدول ۳۷ نشان می دهد که آخرین حرف درست در سوره ۹ باید حرف “ن” باشد ، نه حرف “م”.

1, 2, 3, 7, 9, 10, 11, 12, 15, 16, 21, 23, 26, 27, 28, 29, 30, 32, 36, 37, 38, 39, 40, 43, 44, 46, 49, 51, 58, 61, 62, 63, 66, 67, 68, 70, 77, 81, 83, 84, 95, 107 &109

جدول ۱۷: همهٔ سوره‌هایی که ۱۲۹ آیه یا بیشتر دارند.

کافی است شماره سوره ها را با تعداد سوره هایی که به “ن” ختم میشوند جمع کنید و ببینید چه بدست می آید:

پس یکبار دیگر ثابت می شود که آخرین حرف در سوره ۹ “ن” است، نه “م”.

جدول ۱۸: سوره‌هایی که آیهٔ پایانی‌شان ارقام «۱» و «۲» را با آیه‌های موردبحث (۱۲۷، ۱۲۸ و ۱۲۹) مشترک دارد.

[۵۹] اینک بگذارید به عبارت “لااله الاهو” ( خدایی نیست جز او ) که یک عبارت حیاتی است نگاه کنیم. این جمله در شبه آیه ۹:۱۲۹ آمده است.

این عبارت بسیار مهم در ۱۹ سوره، ۲۹ بار بازگو شده است (جدول ۳۸) از حاصل جمع شماره این ۱۹ سوره و شماره آیه هایی که عبارت “لااله الاهو” در آنها آمده، و تعداد دفعاتی که این عبارت حیاتی بازگو شده ۲۱۲۸ یا ۱۹ × ۱۱۲ بدست می آید این نتیجه مبهوت کننده به این واقعیت بستگی دارد که شبه آیات ۱۲۹ – ۱۲۸: ۹ جزء قرآن نباشد.پر واضح است که اگر ۹:۱۲۹ را اضافه کنیم عبارت مهم “لا اله الاهو” که اولین رُکن دین اسلام است با کد ریاضی قرآن هماهنگی پیدا نمی کند.

جدول ۱۹: تنها سوره‌هایی که شماره‌شان تک‌رقمی است و تعداد آیاتشان شامل ارقام «۱» و «۲» است.

[۶۰] اولین آیه ای که عبارت “لااله الاهو” در آن آمده است آیه ۲:۱۶۳ است و آخرین آیه ای که این عبارت در آن آمده است آیه ۷۳:۹ است از حاصل جمع شماره سوره و شماره آیه ها و تعداد آیات از آیه ای که این عبارت برای اولین بار در آن آمده تا آیه ای که این عبارت برای آخرین بار در آن آمده، ۳۱۶۵۰۲، یا ۱۶۶۵۸× ۱۹ بدست می آید.

جدول ۳۹ اقلام ریز این داده ها را نشان می دهد. طبیعتاً اگر آن “لا اله الا هو” که در شبه آیه ی ۱۲۹ آمده به آن اضافه شود این پدیده از میان می رود.

[۶۱] عبارت “لااله الاهو” از سوره ۹ که بسم الله ندارد تا سوره ۲۷ که دو بسم الله دارد، ۷ بار بازگو شده است :

9:31, 11:14, 13:30, 20:8, 20:98, 23:116 & 27:26

جدول ۲۰: همهٔ سوره‌هایی که ارقام شمارهٔ سوره و تعداد آیات، جمعاً ۱۹ می‌شود

آقای گاتوت آدیسوما از مسجد توسان دو کشف زیر را انجام داد.

از حاصل جمع شماره این هفت آیه ۳۲۳، بدست می آید که مضرب ۱۹ است .( ۱۷ × ۱۹) ریز این داده ها در جدول ۴۰ نشان داده شده است.

[۶۳] از آنجا که موضوع این پیوست، سوره ی نهم، و تعداد درست آیات آن است، درخور توجه است که اگر شماره این سوره را بنویسیم ۹ و به دنبال آن تعداد درست آیات آنرا ،۱۲۷ ، و سپس شماره هر آیه را از ۱ تا ۱۲۷ بنویسیم، عدد درازی بدست می آید که مضرب ۱۹ است نیاز به گفتن نیست که اگر بجای ۱۲۷، عدد ۱۲۹ را در این محاسبه بگنجانیم این معجزه ی شگرف ناپدید می شود:

جدول ۲۱: همهٔ سوره‌هایی که جمع ارقام شمارهٔ سوره ۹ و جمع ارقام تعداد آیات ۱۰ می‌شود

9 127 1 2 3 4 5 ….. 122 123 124 125 126 127

7 1 3 5 7 286 1 3 5 … 3 5 …… 5 1 3 5 6 1 3 5

جدول ۲۲: سوره‌هایی که جمع ارقام شمارهٔ سوره ۹ و جمع ارقام تعداد آیات ۱۲ می‌شود، با فرض اینکه سورهٔ ۹ دارای ۱۲۹ آیه باشد.

[۶۶] سرانجام، خداوند متعال که قرآن کتاب اوست،” نام کسی را که قرار بود ثابت کند که سوره ۹ دارای ۱۲۷ آیه است، بصورت رمز، بعنوان رشاد خلیفه، رسول میثاق “در قرآن قرار داد ( پیوست۲) تا نشان دهد که از قبل از همه چیز آگاه بوده است در این بخش یکی دیگر از آن شواهد بیشمار نشان داده شده است که بخاطر ارتباطی که با این پیوست دارد در اینجا نوشته می شود.ابجد “رشاد”، بشکلی که در قرآن (40:29, 40:38) نوشته شده ، ۵۰۵ است. ( ر= ۲۰۰، ش = ۳۰۰، 1 – ا ، د = ۴) ابجد “خلیفه” بشکلی که در قرآن (۳۸:۲۶) نوشته شده، ۷۲۵ است ( خ = ۶۰۰ ، ل = ۳۰ ، ی = ۱۰ ، ف = ۸۰، ه = ۵) از نوشتن ابجد “رشاد”، “خلیفه”، و شماره ی سوره ۹، و تعداد درست آیه های این سوره عدد ۵۰۵۷۲۵۹۱۲۷ بدست می آید که مضرب ۱۹ است؛ ( ۱۹× ۲۶۶۱۷۱۵۳۳ ).

[۶۷] از ۳:۸۱، که از ظهور رسول میثاق خدا خبر میدهد، تا ۹:۱۲۷ ، پایان سوره ی نهم، ۹۸۸ ، یا ( ۵۲ × ۱۹) آیه وجود دارد. (جدول ۴۱ ).

[۶۹] از اول قرآن تا ۳:۷۸، یعنی درست ۳ آیه قبل از اعلام کردن رسول میثاق ۳۶۱ بار ( ۱۹×۱۹ ) واژه “الله” آمده است آیه ۳:۷۸ همان آیه ای است که به ما اطلاع می دهد که بدعت گذاران “چیزی به قرآن اضافه میکنند و سپس ادعا میکنند که آن از قرآن است؛ آنها به خدا دروغ می بندند، و خودشان می دانند.”

جدول ۲۳: همهٔ سوره‌هایی که تعداد آیاتشان به رقم «۹» ختم می‌شود.

[۷۰] واژه “الله” از ۳:۷۸ که بدعت گذاران را افشا می کند تا ۹:۱۲۷ ، درست ۹۱۲ بار ( ۴۸ × ۱۹) آمده است.

جدول ۲۴: سوره‌های فردشماره‌ای که تعداد آیاتشان به «۹» ختم می‌شود.

شواهد عینی قاطع و در برگیرنده ای که قادر متعال برای حفظ پیام و اثبات کلامش در اختیار گذارده جای هیچ شکی باقی نمی گذارند که (الف) امکان ندارد چیزی به غلط وارد قرآن شود (ب) شبه آیات ۱۲۹، ۱۲۸ :۹ جزء قرآن نیست و (ج) میان تمام عناصر قرآن – از تعداد سوره ها و آیه ها گرفته تا شماره ای که برای هر سوره و آیه تعیین شده، و بسآمد عبارات کلیدی تعداد کلمات و حروف و نگارش بی مانند و غیر معمول بعضی از لغات – رابطه های پیچیده و حساب شده ای وجود دارد که ممکن نیست بشر بتواند از عهده ی تنظیم آن برآید.

جدول ۲۵: سوره‌هایی که تعداد آیاتشان به رقم «۷» ختم می‌شود.

این پیوست به نوبه خود معجزه ای بزرگ را با مدرک ثابت میکند ولی با تمام گستردگی و اعجازش، نه تنها از معجزه ریاضی قرآن که در پیوست ۱ آمده فراتر نیست بلکه حتی با آن قابل قیاس هم نیست. و صرفاً گواه آن است که نویسنده ی توانای قرآن آگاهانه اجازه داد ۲ شبه آیه ی کفر آمیز به سوره ۹ اضافه شود تا:

بخاطر تحریفات گسترده ای که به فاصله کوتاهی پس از فوت پیامبر در دین اسلام انجام شد، روشن است که خدا به قول خود در ۴۷:۳۸ وفا کرد خدا در آیه ۳۸ ( ۱۹×۲ ) سوره ۴۷ که “محمد” نام دارد بصراحت گفته است که چنین مقرر کرده که ” اگر عربها قرآن را چنانکه باید و شاید پاس ندارند، ایشان را از رحمتش محروم می کند، و مردمی دیگر را جایگزینشان خواهد کرد.”چند سال پس از مرگ پیامبر، وقتی عرب ها قرآن را تحریف کردند، و خانواده ی پیامبر را بخاطر مخالفت با این تحریفها مورد حمله و کشتار قرار دادند مستحق آن شدند که حکم خدا در ۴۷:۳۸ درباره ایشان اجرا شود، و نشان دادند که لیاقت قرآن را ندارند؛ قرآن راستین را، این واقعیت را نمیتوان انکار کرد که اعراب گروه گروه قرآن را رها کرده اند.

برای مثال، در دنیای به اصطلاح مسلمان امروز ( سال ۱۹۸۹ میلادی)، حتی یک مسجد نیست که از این فرمان مهم پیروی کند مساجد متعلق به خداست نام احدی را در کنار نام خدا نبرید ( ۷۲:۱۸)

جدول ۲۶: تعداد کل رقم «۷» در میان دو آیهٔ پایانی هر سوره در قرآن.

امروز دیگر، اذان ( فراخواندن به نماز ) و نماز فقط برای خدا نیست؛ نام محمد نیز پیوسته در کنار نام خدا برده می شود.

“اولین ستون دین اسلام” بطور واضح در قرآن (۳:۱۸ ) و ( ۴۷:۱۹) آمده است، و کلمات آن باید چنین باشد: (لا اله الا الله) (خدایی نیست جز خدا ) ولی مسلمانان از همان قرن اول هجری، خدا را بی آنکه نام محمد در کنار نام او برده شود نمی خواستند برای پی بردن به این واقعیت کافی است به یکی از مساجد بروید و بگویید: “لااله الا الله“؛ خواهد دید که این تشهد توحیدی مسلمین زمان ما را برآشفته میکند این عکس العمل در قرآن گزارش شده است ۳۹:۴۵. در ضمن به دنبال پژوهش هایی که کردم به این نتیجه رسیدم که خدا مانع از آن می شود که مسلمانان سنت گرا تشهدی را که خدا کلمه به کلمه در قرآن گفته است بیان کنند اشهد ان “لا اله الا الله” آنها نمی توانند این تشهد را ( بدون ذکر نام محمد) ادا کنند خودتان آنان را بیازمایید اولین ستون دین در اسلامی که تحریف شده،لا اله الا الله، محمد رسول الله، با فرمانی که خدا از طریق محمد به ما ابلاغ کرد منافات دارد ( به پیوست ۱۳ نگاه کنید.)

جدول ۲۷: همهٔ سوره‌هایی که آیه‌ای با شمارهٔ «۱۲۹» دارند.

محمدپرستان با این تشهد مبالغه آمیز خود از برخی دیگر از احکام نیز نافرمانی میکنند. برای مثال، قرآن به دفعات به ما فرمان داده است که میان رسولان خدا هیچ فرقی نگذاریم ( ۳:۸۴) (۲۸۵ ،۱۳۶: ۲). با ادای این تشهد تحریف شده، محمد، برخلاف خواست خود مورد استثنا قرار میگیرد، با اینکه قرآن به دفعات یاد آور می شود که کتابی ” کامل، جامع و مفصل” است (۱۱۴ ، ۱۹ ، ۳۸ :۶) “مسلمانان” سخن آفریدگار را باور ندارند؛ آنان از مراجع و مأخذ غیر منطقی و تمسخر آمیز حدیث و سنت پیروی میکنند، این عصیان و نافرمانی همگانی بر علیه خدا و رسولش و بازگشت نفرت انگیز به سوی شرک و بت پرستی – معبود قرار دادن پیامبر و ائمه – باعث شد که خدا به قول خود در ۴۷:۳۸ وفا کند.

با نگاهی به این شواهد انکار ناپذیر الهی که در همین پیوست و در پیوستهای ۱ و ۲ و ۲۶ گزارش شده، هرکس براستی میتواند به اهمیت آیههای زیر پی ببرد و برای آن سپاسگزار باشد:

جدول ۲۸: همهٔ سوره‌هایی که آیه‌ای با شمارهٔ «۱۲۸» دارند.

[ 45 ]سورهٔ 9 سوره‌ای بدون حروف مقطعه است که دو آیهٔ پایانی‌اش 126 و 127 است. بیایید 85 سورهٔ بدون حروف مقطعه را در نظر بگیریم و شماره‌های دو آیهٔ پایانی هر سوره را با هم جمع کنیم. برای مثال، دو آیهٔ پایانی سورهٔ 1، عددهای 6 و 7 هستند. 6 + 7 را جمع کنید تا 13 به دست آید. سورهٔ بعدیِ بدون حروف مقطعه سورهٔ 4 است؛ دو آیهٔ پایانی‌اش 175 و 176 است. 175 + 176 را جمع کنید تا 351 شود. این کار را برای همهٔ سوره‌های بدون حروف مقطعه انجام دهید. داده‌ها درجدول ۲۹ آمده است. بدین‌ترتیب، دو آیهٔ پایانی سورهٔ 9 قطعاً 126 و 127 تأیید می‌شود.

جدول ۲۹: جدول خلاصهٔ دو آیهٔ پایانی در سوره‌های بدون حروف مقطعه

[ 46 ]اکنون بیایید دو آیهٔ پایانی هر سوره در قرآن را، دارای حروف مقطعه و بدون آن، در نظر بگیریم و ارقام دو آیهٔ پایانی هر سوره را با هم جمع کنیم (جدول ۳۰). به‌روشنی آشکار است که دو آیهٔ پایانی هر سوره در قرآن به‌گونه‌ای الهی ثابت شده و از طریق این رمز ریاضیِ پیچیده به‌گونه‌ای الهی محافظت می‌شود. دو آیهٔ پایانی سورهٔ 9 قطعاً 126 و 127 است، نه 128 و 129.

جدول ۳۰: جمع ارقام دو آیهٔ پایانی هر سوره در قرآن

[ 47 ]سورهٔ 9 دارای 127 آیه است و 127 از 3 رقم تشکیل شده است. بیایید به همهٔ سوره‌هایی نگاه کنیم که تعداد آیاتشان سه‌رقمی است؛ این‌ها سوره‌های 2، 3، 4، 5، 6، 7، 9، 10، 11، 12، 16، 17، 18، 20، 21، 23، 26 و 37 هستند. تعداد آیاتشان به‌ترتیب 286، 200، 176، 120، 165، 206، 127، 109، 123، 111، 128، 111، 110، 135، 112، 118، 227 و 182 است. با گرفتن آخرین رقمِ هر تعداد آیه و جمع کردن این ارقام، به دست می‌آید: 6 + 0 + 6 + 0 + 5 + 6 + 7 + 9 + 3 + 1 + 8 + 1 + 0 + 5 + 2 + 8 + 7 + 2 = 76 = 19 × 4.

اگر سورهٔ 9 دارای 129 آیه بود، آخرین رقمِ تعداد آیاتش به‌جای 7 برابر 9 می‌شد، و مجموع آخرین ارقام به‌جای 76 برابر 78 می‌شد، و این پدیده از میان می‌رفت.

[ 48 ]بیایید به فهرست سوره‌های نشان‌داده‌شده در بند 47 بالا نگاه کنیم. از آنجا که تعداد آیات سورهٔ 9 عددی فرد است، اکنون بیایید تعداد آیه‌های فرد را در نظر بگیریم. 8 سوره با تعداد آیاتِ سه‌رقمی و فرد وجود دارد: سوره‌های 6، 9، 10، 11، 12، 17، 20 و 26. تعداد آیاتشان 165، 127، 109، 123، 111، 111، 135 و 227 است.

آخرین ارقامِ این تعداد آیه‌ها به‌ترتیب 5، 7، 9، 3، 1، 1، 5 و 7 است، و جمع این ارقام 38 است، یا 19 × 2. آشکار است که اگر سورهٔ 9 دارای 129 آیه بود، آخرین رقمش 9 می‌شد نه 7، و مجموع آخرین ارقام 40 می‌شد که مضربی از 19 نیست. داده‌های تفصیلی درجدول ۳۱ نشان داده شده است. بدین‌ترتیب، هرچه بر آخرین رقمِ تعداد آیه‌ها متمرکزتر می‌شویم، دقیق‌تر و دقیق‌تر می‌شویم.

جدول ۳۱: همهٔ سوره‌هایی که تعداد آیاتشان فرد و سه‌رقمی است

[ 49 ]بیایید کار را با همان گروه سوره‌های بندهای 47 و 48 ادامه دهیم. از آنجا که سورهٔ 9 سوره‌ای فردشماره است، اکنون بیایید همهٔ سوره‌های زوج‌شماره را از فهرست سوره‌های نشان‌داده‌شده در بند 47 حذف کنیم. اکنون سوره‌های فردشماره‌ای داریم که تعداد آیاتشان نیز فرد است. در کل قرآن تنها سه سورهٔ این‌چنینی وجود دارد: 9، 11 و 17. تعداد آیاتشان 127، 123 و 111 است (جدول ۳۲). اگر سورهٔ 9 دارای 129 آیه بود، این پدیدهٔ چشمگیر نابود می‌شد.

[ 50 ]بیایید کار را با سه سورهٔ فهرست‌شده در بند 49 ادامه دهیم. این‌ها همهٔ سوره‌هایی در قرآن‌اند که شماره‌شان فرد است (مانند سورهٔ 9)، تعداد آیاتشان سه‌رقمی است (مانند سورهٔ 9)، و تعداد آیاتشان نیز فرد است (مانند سورهٔ 9).

همان‌گونه که درجدول ۳۲ نشان داده شده، تعداد آیاتِ این 3 سوره 127، 123 و 111 است. کافی است تک‌تک ارقام را جمع کنید تا به دست آید: 1 + 2 + 7 + 1 + 2 + 3 + 1 + 1 + 1 = 19.

جدول ۳۲: سوره‌های فردشماره‌ای که تعداد آیاتشان فرد و سه‌رقمی است.

آشکار است که این پدیده به این حقیقتِ اکنون اثبات‌شده وابسته است که سورهٔ 9 دارای 127 آیه است. اگر سورهٔ 9 دارای 129 آیه بود، تنها سوره‌هایی در قرآن که ویژگی‌های گفته‌شدهٔ بالا را دارند، جمعشان می‌شد: 1 + 2 + 9 + 1 + 2 + 3 + 1 + 1 + 1 = 21. به بیان دیگر، این جزءِ مهمِ رمز ریاضیِ قرآن از میان می‌رفت.

[ 51 ]سه سوره وجود دارد که (1) شماره‌شان فرد است، (2) تعداد آیاتشان فرد است، و (3) تعداد آیاتشان سه‌رقمی است. آن‌ها سوره‌های 9، 11 و 17 هستند (برای روند این نکته به بندهای 48 تا 50 نگاه کنید). کافی است تک‌تک ارقامِ سازندهٔ این سه شمارهٔ سوره را جمع کنید تا به دست آید: 9 + 1 + 1 + 1 + 7 = 19.

[ 52 ]عدد 129 بر 3 بخش‌پذیر است. اگر سورهٔ 9 آن‌گونه که تحریف‌کنندگان ادعا کردند دارای 129 آیه بود، آنگاه (1) سوره‌ای فردشماره می‌بود که (2) تعداد آیاتش سه‌رقمی است، (3) تعداد آیاتش فرد است، و (4) تعداد آیاتش بر 3 بخش‌پذیر است. در کل قرآن تنها دو سوره این ویژگی‌ها را دارند: سورهٔ 11 با 123 آیه و سورهٔ 17 با 111 آیه. جمع ارقامِ هر دو شمارهٔ سوره و تعداد آیاتشان می‌شود: 1 + 1 + 1 + 2 + 3 + 1 + 7 + 1 + 1 + 1 = 19. این تنها در صورتی مشاهده می‌شود که سورهٔ 9 دارای 127 آیه باشد.

[ 53 ]سورهٔ 9 (1) فردشماره است، (2) تعداد آیاتش فرد است، (3) تعداد آیاتش به رقم «7» ختم می‌شود، (4) تعداد آیاتش عددی اول است، و (5) شمارهٔ سوره بر 3 و 9 بخش‌پذیر است. تنها دو سوره‌ای که این ویژگی‌ها را دارند عبارت‌اند از: سورهٔ 9 (127 آیه) و سورهٔ 45 (37 آیه). کافی است ارقامی را که می‌بینید جمع کنید:

[ 54 ]بیایید فرض کنیم سورهٔ 9 واقعاً 129 آیه دارد. در این صورت در کل قرآن تنها دو سوره خواهیم داشت که شماره‌شان با 9 آغاز و تعداد آیاتشان به 9 ختم می‌شود: سورهٔ 9 (129 آیه) و سورهٔ 96 (19 آیه). همان‌گونه که درجدول ۳۳ به‌تفصیل آمده، مجموع کلِ شمارهٔ سوره، به‌علاوهٔ تعداد آیات، به‌علاوهٔ مجموع شماره‌های آیات، برابر 8828 است که مضربی از 19 نیست.

جدول ۳۳: سوره‌هایی که شماره‌شان با «۹» آغاز و تعداد آیاتشان به «۹» ختم می‌شود.

اکنون بیایید آیه‌های جعلی (128 و 129) را از سورهٔ 9 حذف کنیم و همان محاسبات را تکرار کنیم. نتیجهٔ این تصحیح درجدول ۳۴ نشان داده شده است. مجموع کل برابر 8569 می‌شود، 19 × 451.

جدول ۳۴: همان داده‌های جدول ۳۳، پس از تصحیح تعداد آیات سورهٔ ۹.

[ 55 ]بیایید فرض کنیم سورهٔ 9 دارای 129 آیه است. مجموع این ارقام 9 + 1 + 2 + 9 = 21 است. بیایید به همهٔ سوره‌هایی نگاه کنیم که جمع ارقامِ تعداد آیاتشان 21 می‌شود. 7 سورهٔ این‌چنینی وجود دارد: 9، 25، 27، 37، 68، 94 و 97.

با جمع کردن شماره‌های سوره‌ها، به‌علاوهٔ تعداد آیات هر سوره، به‌علاوهٔ مجموع شماره‌های آیات، مجموع کل برابر 34744 می‌شود که مضربی از 19 نیستجدول ۳۵).

جدول ۳۵: سوره‌هایی که جمع ارقام شمارهٔ سوره و تعداد آیات ۲۱ می‌شود، با فرض اینکه سورهٔ ۹ دارای ۱۲۹ آیه باشد.

اکنون بیایید تعداد آیاتِ درستِ سورهٔ 9، یعنی 127، را به کار بریم و همان محاسبات جدول ۳۵ را تکرار کنیم. این باعث می‌شود مجموع کل برابر 34485 شود، یا 19 × 1815. نگاه کنید بهجدول ۳۶.

جدول ۳۶: محاسبات جدول ۳۵، پس از تصحیح آیات سورهٔ ۹.

[ 56 ]برای آخرین بار، بیایید فرض کنیم سورهٔ 9 دارای 129 آیه است. اینجا سوره‌ای داریم که (1) سوره‌ای فردشماره است، (2) شماره‌اش بر 3 بخش‌پذیر است، (3) تعداد آیاتش، یعنی 129، نیز بر 3 بخش‌پذیر است، و (4) تعداد آیاتش به رقم «9» ختم می‌شود. تنها یک سوره این ویژگی‌ها را دارد:

سورهٔ 15 بر 3 بخش‌پذیر است، تعداد آیاتش 99 است که بر 3 بخش‌پذیر است و به رقم «9» ختم می‌شود. اگر سورهٔ 9 دارای 129 آیه بود و شماره‌ها و تعداد آیاتِ این دو سوره را جمع می‌کردیم، به نتیجهٔ زیر می‌رسیدیم: 9 + 129 + 15 + 99 = 252 — که مضربی از 19 نیست.

اگر عدد جعلیِ 129 را کنار بگذاریم، یک سوره در قرآن داریم که شماره‌اش فرد است و تعداد آیاتش بر 3 بخش‌پذیر است و به رقم 9 ختم می‌شود — سورهٔ 15. اکنون نتیجهٔ زیر را داریم:

[ 57 ]مدتی است که با اعداد سروکار داریم. اکنون بیایید به واژه‌ها و حروف مشخصی نگاه کنیم که در افزوده‌های جعلیِ 9:128-129 آمده‌اند.

آخرین جملهٔ 9:127 کافران را «لا یفقهون» (نمی‌فهمند) توصیف می‌کند. بنابراین، آخرین حرف در سورهٔ 9 «ن» (نون) است.

بنا بر ادعای تحریف‌کنندگان، آخرین آیه 129 است و آخرین حرف «م» (میم) است، زیرا آخرین واژهٔ جعلی «عظیم» است.

اکنون بیایید به نخستین حرف و آخرین حرف هر سوره از ابتدای قرآن تا سورهٔ 9 نگاه کنیم و ارزش رقومیِ (عددیِ) آن‌ها را محاسبه کنیم.جدول ۳۷ نشان می‌دهد که آخرین حرفِ درست در سورهٔ 9 باید «ن» باشد، نه «م».

جدول ۳۷: ارزش رقومی نخستین و آخرین حرف هر سوره از ابتدای قرآن تا سورهٔ ۹.

[ 58 ]خواهر احسان رمضان از مسجد توسان همهٔ سوره‌هایی را در قرآن شمرد که به حرف «ن» (نون)، آخرین حرف سورهٔ 9، ختم می‌شوند.

او دریافت که 43 سوره به همان حرفِ سورهٔ 9 (ن) ختم می‌شوند — سوره‌های 1، 2، 3، 7، 9، 10، 11، 12، 15، 16، 21، 23، 26، 27، 28، 29، 30، 32، 36، 37، 38، 39، 40، 43، 44، 46، 49، 51، 58، 61، 62، 63، 66، 67، 68، 70، 77، 81، 83، 84، 95، 107 و 109. کافی است شماره‌های سوره‌ها را به‌علاوهٔ تعداد سوره‌هایی که به «ن» ختم می‌شوند جمع کنید تا به دست آید:

بدین‌ترتیب، آخرین حرف در سورهٔ 9 بار دیگر «ن» تأیید می‌شود، نه «م».

[ 59 ]اکنون بیایید به عبارت کلیدیِ«لا اله الا هو» (هیچ خدایی جز او نیست) نگاه کنیم. این عبارت در افزودهٔ جعلیِ 9:129 آمده است.

این عبارتِ بسیار ویژه 29 بار در 19 سوره آمده است (جدول ۳۸). با جمع کردن شماره‌های 19 سوره، به‌علاوهٔ شماره‌های آیه‌هایی که عبارتِ«لا اله الا هو» در آن‌ها آمده، به‌علاوهٔ تعداد دفعات این عبارت کلیدی، مجموع کل برابر 2128 می‌شود، یا 19 × 112. این نتیجهٔ شگفت‌انگیز وابسته به این واقعیت است که 9:128-129 به قرآن تعلق ندارند.

جدول ۳۸: فهرست همهٔ موارد عبارت کلیدی «لا اله الا هو» (هیچ خدای دیگری جز او نیست)، پس از حذف 9:129

آشکار است که اگر 9:129 گنجانده می‌شد، عبارت کلیدیِ«لا اله الا هو»، رکن اول اسلام، با رمز ریاضی سازگار نمی‌بود.

[ 60 ]نخستین مورد عبارتِ«لا اله الا هو» در 2:163 است و آخرین مورد در 73:9 است. اگر شمارهٔ سوره، به‌علاوهٔ تعداد آیات، به‌علاوهٔ مجموع شماره‌های آیات را از نخستین مورد تا آخرین مورد جمع کنیم، مجموع کل برابر 316502 می‌شود، یا 19 × 16658.

جدول ۳۹ داده‌های تفصیلی را ارائه می‌دهد. طبیعتاً اگر«لا اله الا هو» از آیهٔ جعلیِ 129 گنجانده می‌شد، این پدیده ناپدید می‌شد.

جدول ۳۹: همهٔ سوره‌ها و آیه‌ها از نخستین تا آخرین موردِ «لا اله الا هو»

[ 61 ]عبارتِ«لا اله الا هو» 7 بار میان بسملهٔ جامانده‌ی سورهٔ 9 و بسملهٔ اضافه‌ی سورهٔ 27 آمده است، در 9:31، 11:14، 13:30، 20:8، 20:98، 23:116 و 27:26. با جمع کردن شماره‌های این 7 آیه، به دست می‌آید: 323، یا 19 × 17. داده‌های تفصیلی درجدول ۴۰.

جدول ۴۰: موارد عبارت «لا اله الا هو» از بسملهٔ جامانده تا بسملهٔ اضافه.

معجزهٔ نهایی قرآن

[ 62 ]برادر عبدالله اریک چیزی را کشف کرده است که من آن را معجزهٔ نهاییِ قرآن می‌دانم. این پدیدهٔ معجزه‌آسا به‌گونه‌ای انکارناپذیر هر تک‌آیهٔ قرآن را تأیید می‌کند — تعداد آیات هر سوره، و شماره‌هایی که به هر تک‌آیهٔ قرآن اختصاص یافته — و در همان حال افزوده‌های جعلی، 9:128-129، را افشا و رد می‌کند. برای دیدن این پدیدهٔ بزرگ، به ضمیمهٔ 1 نگاه کنید (زیر عنوان: ترکیب‌های عددیِ فراانسانی). با قرار دادنِ شمارهٔ هر آیهٔ قرآن به‌ترتیب از ابتدا تا انتها، به‌طوری‌که تعداد آیات هر سوره پیش از شماره‌های آیه‌های آن سوره بیاید، عددِ نهایی از 12692 رقم تشکیل می‌شود (19×668)، و خودِ عدد نیز مضربی از 19 است. اگر تعداد آیاتِ نادرست برای سورهٔ 9 به کار می‌رفت — 129 به‌جای 127 — نه تعداد ارقام و نه خودِ عدد بر 19 بخش‌پذیر نمی‌بود.

[ 63 ]از آنجا که موضوع این ضمیمه سورهٔ 9 و تعداد آیه‌های حقیقی آن است، شایان توجه است که اگر شمارهٔ سوره، 9، سپس تعداد آیاتِ درست، 127، و پس از آن شماره‌های همهٔ آیه‌ها از 1 تا 127 را پشت سر هم بنویسیم، عددِ بلندِ حاصل مضربی از 19 است. ناگفته پیداست که اگر تعداد آیاتِ نادرست به کار رود، یعنی 129 به‌جای 127، این معجزهٔ چشمگیر ناپدید می‌شد:

[ 64 ]تعداد آیاتِ سورهٔ 9، یعنی 127، عددی فرد است. تحریف‌کنندگان دو آیهٔ جعلی افزودند و این کار تعداد آیه‌ها را 129 کرد که آن نیز عددی فرد است. آقای اریک همان برنامهٔ رایانه‌ای را که برای بند 62 بالا طراحی کرده بود به کار برد تا همهٔ آیه‌های فردشماره در قرآن را بررسی کند. بدین‌ترتیب، تعداد آیاتِ هر سوره نوشته شد و پس از آن فقط آخرین رقمِ هریک از آیه‌های فردشمارهٔ آن سوره آورده شد. سورهٔ 1 با عدد 71357 نمایش داده شد. سورهٔ 2 با عدد 28613579.....5 نمایش داده شد، و همین‌طور تا آخرین سوره. نتیجه عددی بلند با 3371 رقم است که بر 19 بخش‌پذیر است. آشکار است که سورهٔ 9 با عدد 12713579......7 نمایش داده شد:

[ 65 ]از آنجا که سورهٔ 9 سوره‌ای بدون حروف مقطعه است، آقای اریک همان برنامهٔ رایانه‌ای را بر همهٔ 85 سورهٔ بدون حروف مقطعه اعمال کرد. شمارهٔ هر آیه در هریک از این 85 سوره نوشته شد، بدون تعداد آیاتِ سوره. بدین‌ترتیب، سورهٔ 1 با عدد 1234567 نمایش داده شد، نه 71234567. این کار برای همهٔ سوره‌های بدون حروف مقطعه انجام شد. نتیجهٔ نهایی عددی است که از 6635 رقم تشکیل شده و مضربی از 19 است. این پدیده‌های شگفت‌انگیز اگر تعداد آیاتِ نادرست را برای سورهٔ 9 به کار می‌بردیم، یعنی 129 به‌جای 127، نابود می‌شدند.

رسول میثاق خدا، برگزیده برای پاک‌سازی قرآن

[ 66 ]سرانجام، در نمایشی ژرف از علمِ پیشینِ نگارندهٔ توانای قرآن، به‌گونه‌ای ریاضی رمزگذاری شده است که «کسی که مقدر است ثابت کند سورهٔ 9 دارای 127 آیه است، رشاد خلیفه، رسول میثاق خداست» (به ضمیمهٔ 2 نگاه کنید). موردی که اینجا ارائه می‌شود یکی دیگر از آن برهان‌های بی‌شمار است؛ به دلیل ارتباطش با این ضمیمه برگزیده شده است.

ارزش رقومیِ واژهٔ «رشاد»، آن‌گونه که در قرآن نوشته شده (40:29 و 38)، برابر 505 است (ر=200، ش=300، ا=1، و د=4). ارزش رقومیِ واژهٔ «خلیفه»، آن‌گونه که در قرآن نوشته شده (38:26)، برابر 725 است (خ=600، ل=30، ی=10، ف=80، و ه=5). با نوشتنِ ارزش «رشاد»، سپس ارزش «خلیفه»، سپس شمارهٔ سورهٔ 9، و پس از آن تعداد آیاتِ درستِ این سوره، حاصل 5057259127 است. این عدد مضربی از 19 است؛ برابر است با 19 × 266171533.

[ 67 ]تعداد آیه‌ها از 3:81، جایی که رسول میثاق خدا وعده داده شده، تا 9:127، پایان سورهٔ 9، برابر 988 است (19 × 52).جدول ۴۱.

[ 68 ]مجموع شماره‌های آیات از 3:81 تا 9:127 نیز مضربی از 19 است (جدول ۴۱).

جدول ۴۱: تعداد آیه‌ها از 3:81 تا پایان سورهٔ ۹.

[ 69 ]در آیهٔ 3:78، تنها 3 آیه پیش از اعلام رسول میثاق خدا، کلمهٔ «خدا» به شمارهٔ 361 (19×19) می‌آید. این آیه (3:78) به ما خبر می‌دهد که برخی تحریف‌کنندگان «باطل را به قرآن می‌افزایند، سپس ادعا می‌کنند که بخشی از قرآن است؛ آنان آگاهانه به خدا دروغ نسبت می‌دهند.»

[ 70 ]کلمهٔ «خدا» از آیهٔ 3:78، که تحریف‌کنندگان را افشا می‌کند، تا 9:127، 912 بار (19 × 48) می‌آید.

[ 71 ]تعداد حروف به‌علاوهٔ تعداد واژه‌ها در 3:78 و در آیه‌های جعلیِ 9:128-129، مجموعِ یکسانی می‌دهد، 143. آیهٔ 3:78 از 27 واژه و 116 حرف تشکیل شده، و 9:128-129 از 115 حرف و 28 واژه.

جدول ۴۲: بسامد کلمهٔ «خدا» از 3:78 تا پایان سورهٔ ۹

چه می‌توانیم بگوییم؟

Tشواهد فیزیکیِ کوبنده‌ای که خداوند توانا برای پاسداری و اثبات پیامش فراهم آورده، جای هیچ تردیدی باقی نمی‌گذارد که: (1) هیچ‌گونه تحریفی نمی‌تواند به قرآن راه یابد، (2) آیه‌های 9:128-129 به قرآن تعلق ندارند، و (3) هر عنصری در قرآن به‌گونه‌ای ریاضی و بسیار فراتر از توان بشر ساختار یافته است — تعداد سوره‌ها، تعداد آیات، شماره‌های اختصاص‌یافته به سوره‌ها و آیات، بسامدِ عبارات کلیدی، تعداد واژه‌ها، تعداد حروف، و املای یگانه و بسیاری اوقات نامتعارفِ برخی واژه‌ها.

این ضمیمه به‌خودیِ‌خود معجزه‌ای ژرف را مستند می‌کند. با آنکه گسترده و به‌کلی کوبنده است، از معجزهٔ ریاضیِ کلیِ قرآن که در ضمیمهٔ یک به‌تفصیل آمده فراتر نمی‌رود و حتی با آن برابری نمی‌کند. این تنها این واقعیت را تأیید می‌کند که نگارندهٔ توانای قرآن به‌عمد اجازه داده است دو آیه به‌گونه‌ای کفرآمیز به سورهٔ 9 افزوده شود، تا:

1. (۱) عثمان بقتل رسید و علی بعنوان چهارمین خلیفه برگزیده شد.
2. (۲) پنجاه سال جنگ و خونریزی میان خلیفه جدید و یارانش با محمد پرستانی که قرآن را تحریف کردند در گرفت.
3. (۳) علی به شهادت رسید و پس از چندی یکایک افراد خانواده اش ،خانواده پیامبر، کشته شدند و جز چند زن و کودک کسی باقی نماند.

چرا خدا آن را ۱۴۰۰ سال اجازه داد؟؟

Dبه دلیل فسادِ گستردهٔ اسلام اندکی پس از مرگ پیامبر محمد، خدا آشکارا به وعدهٔ خود در 47:38 عمل کرده است. فرمانی الهی که در سورهٔ 47، با عنوان «محمد»، آیهٔ 38 (19×2) صادر شده، مقرر می‌دارد که «اگر عرب‌ها در برپاداشتنِ قرآن کوتاهی کنند، خدا آنان را از رحمت خود برکنار می‌کند و مردمانی دیگر را به‌جای آنان می‌نشاند.»

هنگامی که عرب‌ها چند سال پس از مرگ پیامبر قرآن را تحریف کردند و در این میان خاندان پیامبر را از میان بردند، مشمول وعدهٔ خدا در 47:38 شدند و دیگر شایستهٔ داشتنِ قرآن — قرآنِ حقیقی — نبودند. شواهد انکارناپذیر است که عرب‌ها قرآن را به‌طور گسترده رها کرده‌اند.

برای مثال، امروز (1989) در آنچه جهان اسلام خوانده می‌شود حتی یک مسجد نیست که این فرمان کلیدی را برپا دارد: «مسجدها از آنِ خداست؛ پس هیچ‌کس را در کنار خدا نخوانید» (72:18).

اذان و خودِ نماز دیگر تنها به خدا اختصاص نیافته‌اند؛ نام محمد همواره در کنار نام خدا خوانده می‌شود.

«رکن اول اسلام» به‌روشنی در قرآن، 3:18 و 47:19، بیان شده و واژه‌های آن چنین مقرر شده‌اند:لا اله الا الله (هیچ خدای دیگری جز خدا نیست). اما مسلمانان، از همان سدهٔ نخست هجری، اگر محمد در کنار خدا خوانده نشود خدا را نمی‌خواهند. این را امروز به‌آسانی می‌توان نشان داد؛ کافی است به هر مسجدی بروید و بگویید:«لا اله الا الله»؛ این کار در واقع مسلمانانِ امروز را خشمگین می‌کند. این رفتار در قرآن، 39:45، مستند شده است. افزون بر این، پژوهش خودم اکنون مرا متقاعد کرده است که مسلمانان سنتی از سوی خدا منع شده‌اند از بر زبان آوردنِ شهادتِ قرآنی و الهی‌دیکته‌شده:«اشهد ان لا اله الا الله.»آنان هرگز نمی‌توانند این شهادت را (بدون خواندنِ نام محمد) بگویند. خودتان آنان را بیازمایید. رکن اولِ اسلامِ تحریف‌شده،لا اله الا الله، محمد رسول الله، با فرمان‌های خدا که از طریق محمد به ما رسید سازگار نیست (به ضمیمهٔ 13 نگاه کنید).

Aشماری از فرمان‌های دیگر نیز با این شهادتِ محمدی نقض می‌شوند. برای مثال، قرآن بارها ما را از هرگونه فرق‌گذاری میان رسولان خدا بازمی‌دارد (2:136 و 285؛ 3:84). شهادتِ تحریف‌شده، برخلاف خواستِ محمد، به او برتری بیشتری می‌دهد. با وجود تأکیدهای مکرر قرآن بر اینکه «کامل، بی‌نقص و به‌تفصیل بیان‌شده» است (6:19، 38 و 114)، «مسلمانان» از باور آفریدگارشان سر باز زده‌اند؛ آنان منابع مضحک و بی‌معنایی چون حدیث و سنت را برپا می‌دارند. این سرکشیِ یکپارچه در برابر خدا و رسولش، و بازگشتِ گستردهٔ به بت‌پرستیِ آشکار — بت ساختن از پیامبر و اولیا — خواستارِ تحققِ وعدهٔ خدا در 47:38 شد.

با در نظر گرفتنِ شواهد الهیِ انکارناپذیری که اینجا و در ضمیمه‌های 1، 2 و 26 ارائه شده، می‌توان آیه‌های زیر را به‌راستی دریافت:

به‌راستی ما این پیام را نازل کردیم و قطعاً ما آن را حفظ خواهیم کرد.

— قرآن, 15:9 

بگو: «اگر همهٔ انسان‌ها و همهٔ جن‌ها گرد هم آیند تا قرآنی همانند این پدید آورند، بی‌گمان شکست خواهند خورد، هر قدر هم که به یکدیگر یاری رسانند.»

— قرآن, 17:88 

کافران این پیام را هنگامی که به آنان رسید انکار کردند، با آنکه کتابی گران‌قدر است. هیچ باطلی نمی‌تواند در آن راه یابد، نه از راه افزودن و نه از راه کاستن. زیرا وحیی است از سوی حکیمِ ستوده.

— قرآن, 41:41-42 

اگر این قرآن را بر کوهی نازل می‌کردیم، آن را از بیمِ خدا فروتن و از هم‌پاشیده می‌دیدی.

— قرآن, 59:21