ضميمه ۲۰- قرآن : غير از کتابهاى ديگر است

قرآن آخرین کتاب مقدس خدا است برای دنیا، و او قول داده است تا آن را از کوچکترین تغییری حفاظت کند (۱۵:۹). بنابراین، قرآن را نیروهای غیبی احاطه کرده اند که از آن نگهداری و حافظت می‌کنند (۱۳:۳۹، ۴۱:۴۲، ۴۲:۲۴).

بر خلاف کتاب‌های دیگر، قرآن به وسیله خدا تدریس می‌شود (۲-۵۵:۱)؛ او آنچه به آن احتیاج داریم را در زمانی که به آن احتیاج داریم به ما می‌آموزد. به این خاطر است که ما قرآن را صدها بار می‌خوانیم، بدون اینکه حوصله ما سر برود. مثلا ً کتاب داستانی را فقط یک مرتبه می‌توان خواند. اما قرآن را می‌شود تا بی‌نهایت مرتبه خواند و هر مرتبه می‌توان اطلاعات جدید و قابل استفاده از آن به دست آورد. از طرف دیگر، خوانندگانی که با صداقت قرآن را نمی‌خوانند- کسانی که برای پیدا کردن اشکال قرآن را می‌خوانند- از قرآن منحرف می‌شوند، (۷:۱۴۶، ۱۷:۴۵، ۱۸:۵۷، ۴۱:۴۴) در واقع، نیروهای غیبی خدا کمکشان می‌کنند تا اشتباهات را بیابند. از آنجاییکه قرآن کامل و مفصل است، چنین "اشتباهاتی" فقط حماقت دشمنان خدا را آشکار می‌کنند.

خدا از صفات خود برای توصیف قرآن استفاده می‌کند؛ او قرآن را "عظیم= بزرگ" (۱۵:۸۷)، :حکیم= پر از حکمت" (۳۶:۲)، "مجید= بزرگوار" (۵۰:۱)، و "کریم= بخشنده" (۵۶:۷۷)، می‌خواند. چه می‌توان گفت؟

از آنجایکه قرآن پیغامی است برای همه مردم، بدون در نظر گرفتن زبان آن‌ها، مؤمنان به هر زبانی که صحبت کنند، به آن دسترسی دارند (۴۱:۴۴). این توجیه کننده پدیده‌ای است عظیم: مؤمنانی که عربی نمی‌دانند، قرآن را بهتر از عربی زبان‌های کافر می‌دانند. به خاطر محافظت نیروهای غیر قابل دید از قرآن، دسترسی به آن برای مؤمنان صادق بسیار ساده و لذت بخش است، و برای کاران ابدا ً قابل دسترسی نیست (۱۷:۴۵، ۱۸:۵۷، ۵۶:۷۹).