ضميمه ۱۷- مرگ

مرگ برای اغلب مردم راز بزرگی است، اما نه برای دانش آموزان قرآن. ما یاد می‌گیریم که مرگ دقیقا ً مانند خواب است؛ همراه با رویا (۶:۶۰ ، ۴۰:۴۶). زمان بین مرگ و برانگیخته شدن در روز قیامت، مانند خوابیدن یک شب می‌گذرد (۲:۲۵۹، ۶:۶۰، ۱۰:۴۵، ۲۵، ۱۹، ۱۸:۱۱، ۱۶:۲۱، ۳۰:۵۵).

در لحظه مرگ هر کسی سرنوشت خود را می‌داند؛ بهشت یا جهنم. برای کافران، مرگ واقعه‌ای است وحشتناک؛ فرشتگان هنگام گرفتن روح آن‌ها، به صورت و نشیمنگاه شان می‌زنند (۸:۵۰، ۴۷:۲۷، ۷۹:۱).

مکرراً، قرآن راجع به دو مرگ صحبت می‌کند، اولین مرگ موقعی بود که قدرت مطلق پروردگار را رد کردیم (ضمیمه ۷). اولین مرگ تا لحظه به دنیا آمدن ما به این دنیا به طول انجامید. دومین مرگ، خاتمه زندگی ما در این دنیا است (۲:۲۸، ۲۲:۶۶، ۴۰۱۱).

توجه: متن زیر برگرفته از مقاله اصلی "دیدگاه تسلیم شدگان"، بولتن ماهانه "تسلیم شدگان بین المللی"،  نسخه فوریه ۱۹۹۰ است که در دسامبر ۱۹۸۹ تکمیل و پیش از موعد ارسال شد. دکتر خلیفه در روز ۳۱ ژانویه سال ۱۹۹۰، شهید شد، و روحش مستقیماً به بهشت برده شد.

پرهیزکاران در واقع نمی‌میرند، آنها مستقیماً به بهشت می‌روند

مژده بده به کسانی که ایمان دارند و پرهیزکار هستند که باغ‌هایی با نهرهای جاری خواهند داشت. هنگامی که از میوه‌های آنجا به ایشان روزی دهند، خواهند گفت، "این از آن‌هایی است که قبلاً به ما دادند." بنابراین، به آن‌ها توصیف تشبیهی داده شده است. آنها در آنجا همسران پاک خواهند داشت و تا ابد در آنجا مسکن یابند. (۲:۲۵)

فکر نکنید کسانی که در راه خدا کشته شده‌اند، مرده‌اند؛ آنها زنده هستند نزد پروردگارشان، از روزی‌های او لذت می‌برند. (۳:۱۶۹)

درباره کسانی که در راه خدا کشته شده‌اند، نگویید، "آن‌ها مرده‌اند." آن‌ها نزد پروردگارشان زنده هستند، اما شما درک نمی‌کنید. (۲:۱۵۴)

ای کسانی که ایمان دارید، شما باید به خدا و رسول جواب دهید، هنگامی که او شما را به چیزی دعوت می‌کند که به شما حیات می‌بخشد. (۸:۲۴)

کسانی که به خاطر خدا مهاجرت کنند، سپس کشته شوند یا بمیرند، خدا مسلماً به آن‌ها رزقی نیکو عطا خواهد کرد. (۲۲:۵۸)

آن‌ها در آنجا هرگز مزه مرگ را نمی چشند- پس از اولین مرگ- و او آنها را از عذاب جهنم رها ساخته است. (۴۴:۵۶)

(هنگام مرگش) به او گفته شد، "داخل پردیس شو." او گفت، "ای کاش مردم من (روی زمین) می‌دانستند؛ که پروردگارم من را بخشیده است و من را گرامی داشته است." (۲۷-۳۶:۲۶)

جزای گناه مرگ است [بخش رومیان در انجیل ۶:۲۳]

همان‌طور که در آیه ۳:۸۱ و ۴۶:۹ آمده است، رسول میثاق خدا چیز جدیدی نمی‌آورد؛ هر چه من دریافت می‌کنم و به شما منتقل می‌کنم، همه از قبل در قرآن آمده است. اگر چه، قرآن پر از اطلاعاتی است که خدای قادر مطلق آشکار شدن آن را برای زمانی معین نگاه داشته است. اکنون زمانی است که به آیات نشان داده شده در بالا توجه کنیم و این خبر بزرگ را بیآموزیم: پرهیزکاران نمی‌میرند؛ هنگامی که زندگی آن‌ها در این زمین به پایان از قبل تعیین شده‌اش می‌رسد، فرشته مرگ فقط از آن‌ها دعوت می‌کند که بدن‌های دنیوی خود را ترک کنند و به بهشت بروند، همان پردیسی که آدم و حوا روزی در آن زندگی می‌کردند. بهشت از زمان آدم و حوا وجود داشته است. ما از ۳۰-۸۹:۲۷ می‌آموزیم که خدا روح مؤمنان را دعوت می‌کند : "به پردیس من داخل شوید."

تجربه شخصی من

هنگامی که میثاق خدا با پیغمبران انجام گرفت، طبق آیه ۳:۸۱، من به بهشت برده شدم، جاییکه پرهیزکاران اکنون زندگی می‌کنند (۴:۶۹). در حالی که بدن من در روی زمین بود، من در همان پردیسی بودم که آدم و حوا بودند.

کافران

کافران در لحظه مرگ می‌دانند که سرنوشت‌شان جهنم است. فرشتگان به صورت و نشیمنگاهشان می‌زنند (۸:۵۰ و ۴۷:۲۷ )، و به ایشان دستور می‌دهند تا روح خود را رها کنند (۶:۹۳)، سپس "روح آن‌ها را می‌ربایند" (۷۹:۱). قرآن به ما می‌آموزد که کافران دو مرگ را تجربه می‌کنند (۲:۲۸ و ۴۰:۱۱). آن‌ها به مرگ در خواهند آمد- مرحله‌ای که هیچ چیزی نیست، و در این مرحله شب و روز جهنم را در کابوسی مدام می‌بینند که تا روز قضاوت ادامه دارد (۴۰:۴۶). جهنم هنوز به وجود نیامده است (۴۰:۴۶، ۸۹:۲۳).

البته که پرهیزکاران از این دنیا می‌روند

از نظر مردمی که در زمین زندگی می‌کنند، پرهیزکاران "می‌میرند." مردم درک نمی‌کنند که پرهیزکاران فقط بدن خود را ترک می‌کنند، و به پردیس می‌روند. آیات نشان داده شده در بالا خود توجیه کننده این موضوع هستند. این آیات به ما می‌گوید که پرهیزکاران فقط یک بار می‌میرند- مرگ اولی که قبلا ً در نتیجه مشاجره عظیم تجربه کردیم (۳۸:۶۹). در آیات ۲۷-۳۶:۲۶ بهترین مدرک را می‌بینیم که پرهیزکاران به پردیس می‌روند، در حالی که دوستان و اقوامشان هنوز در کره زمین زندگی می‌کنند. مانند رفتن به هاوایی و در آنجا منتظر ما بودن. همچنین به ۱۶:۳۲ و ۶۲-۶:۶۰ توجه کنید.