ضميمه ۱۴- سرنوشت از قبل تعيين شده

ما کاملاً در ایمان آوردن و ایمان نیاوردن به خدا، آزاد هستیم. این خواسته خدا است که ما آزادانه تصمیم بگیریم (۱۸:۲۹ ، ۲۵:۵۷ ، ۷۳:۱۹ ، ۷۴:۳۷ ، ۷۸:۳۹ ، ۸۰:۱۲).

بعد از ارتکاب به گناه اصلی خود (ضمیمه ۷)، خدا به ما فرصتی دوباره داد تا به گناه خود اعتراف کرده و قدرت مطلق او را قبول کنیم (۳۳:۷۲). اما ما تصمیم گرفتیم تا تظاهرات لیاقت شیطان، بعنوان خدا را ببینیم. بسیاری از مردم اعتراض میکنند به اینکه خدا آنها را افریده است، تا آنها را در این امتحان وحشتناک قرار دهد. واضح است که چنین مردمی اطلاع ندارند که[۱] آنها مرتکب چه جنایت بزرگی شده اند (مقدمه و ضمیمه ۷)، و [۲] اینکه به آنها فرصتی داده شده تا به جرم خود اعتراف کنند و خود را بخشوده سازند، اما آنها امتحان را انتخاب کردند.

ما از آیه ۵۷:۲۲ می آموزیم که زندگی ما، با همه چیزها در کنار ما، بر روی چیزی مانند نوار ویدیو ضبط شده است. خدا کاملاً میداند که هر یک از ما چه تصمیمی میگیریم؛ او میداند کدامیک از ما به بهشت میرویم، و کدامیک به جهنم. حتی قبل از اینکه به این دنیا بیاییم، خدا میدانست کدام نفس خوب است، و کدام نفس بد. از دیدگاه علم خدا، میتوانیم اینظور تصور کنیم که روی پیشانی هر کس مهری خورده است که میگوید "بهشتی" یا "جهنمی". اما از دیدگاه ما، ما کاملاً آزاد هستیم که با پشتیبان قدرت مطلق خدا باشیم یا عقیده مبنی بر کفر شیطان را قبول کنیم. در نتیجه، معین بودن سرنوشت از دیدگاه خدا یک حقیقت است، اما نه از دیدگاه ما.

چنین درکی توضیح بسیاری از آیات است که میگویند "خدا هر کس را بخواهد هدایت میکند، و هر کس را بخواهد گمراه میکند." بر اساس علم خودش، خدا نفس ما را در موقعیتی که سزاوار آن هستیم، قرار میدهد. هنگامیکه خدا به فرشتگان گفت، "من چیزی میدانم که شما نمیدانید" (۲:۳۰)، منظور این بود که بعضی از ما سزاوار فرصت دوباره ای بودیم تا خود را بخشوده سازیم. یکی از مثالهای هدایت خدا بر کسانی که سزاوار هدایت شدند، در آیه ۲۱:۵۱ آمده است: "ما به ابراهیم هدایتش را عطا کردیم، زیرا ما کاملا ً به او آگاه بودیم." بعبارت دیگر، خدا میدانست که ابراهیم نفس خوبی بود که استحقاق هدایت شدن داشت، و خدا به او هدایت و درک عطا کرد. مثال خوب دیگر در آیه ۱۲:۲۴ به ما می آموزد که او "گناه و کار بد را از یوسف منحرف ساخت، زیرا او (یوسف) یکی از بندگان ارادتمند من بود." آیا یوسف بود که شهوت خود را کنترل کرد یا حفاظت خدا از گناه بود که او را عفیف قرار داد؟ چنین است سرنوشت از قبل تعیین شده.