ضميمه ۱۲- نقش محمد پيغمبر خدا

مأموریت اصلی پیغمبر تحویل قرآن بود، قرآن کامل، نه چیز دیگری (۳:۲۰ ؛ ۶:۱۹ ؛ ۱۳:۴۰ ؛ ۹۹، ۹۲، ۵۰-۵:۴۸ ؛ ۸۲، ۱۶:۳۵ ؛ ۲۴:۵۴ ؛ ۲۹:۱۸ ؛ ۴۲:۴۸ ؛ ۶۴:۱۲).

تحویل قرآن آنقدر مأموریت خطیر و شریفی بود که پیغمبر فرصت کار دیگری نداشت. بعلاوه، پیغمبر از هر گونه تدریس دینی بجز قرآن، شدیداً منع شده بود (۴۷-۶۹:۳۸). او حتی از توجیه قرآن هم منع شده بود (۱۹-۷۵:۱۵) _ خدا تنها معلم قرآن است (۲-۵۵:۱) و قرآن بهترین حدیث است (۳۹:۲۳ و ۴۵:۶).

این حقایق قرآنی در این واقعیت تاریخی اظهار شده است که اعمالیکه (حدیث و سنت) و پیغمبر نسبت داده شده است، دو قرن بعد از مرگ او پیدیدار شد. جعل حدیث و سنت بواسطه دشمنان پیغمبر در قرآن پیشگویی شده است (۱۱۵-۶:۱۱۲). قرآن به ما می آموزد که خواست خدا بود که اجازه داد حدیث و سنت به وجود آید تا کسانی را که فقط زبانی، نه قلبی، ایمان می آورند، آشکار سازد. کسانیکه به حدیث و سنت جلب میشوند، ثابت شده است که مؤمنان دروغین هستند (۶:۱۱۳). حتی در کتابهای حدیث نوشته شده است که پیغمبر دستور داده تا از او هیچ چیز نوشته نشود، بجز قرآن در زیر دو حدیث از منابع قابل اطمینان حدیث، صحیح مسلم و اصحاح احمدبن حنبل نوشته شده است:

پیغمبر گفت، "هیچ چیز از من ننویسید، بجز قرآن." [احمد، جلد اول، صفحه ۱۷۱، و صحیح مسلم]

این حدیث میگوید که پیغمبر تا پای مرگ مخالفت خود را با حدیث حفظ کرد. [احمد، جلد اول، صفحه ۱۹۲]